Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Başlayan bitiyor, doğan ölüyor
Her şeyin sonu var, kalıcı değil...
Melekler, insana bakıp, gülüyor
Onlar, hülyalara dalıcı değil...

Kaybedilen zamanlar süratle çoğalıyor
Dünya, hep aynı hızla, aynı yere varıyor.
Ömürden kim ne anlar! Yılları çağ alıyor
Milyarlarca yıldızla canı yere karıyor.

Kaybedilen zamanlar süratle çoğalıyor
Dünya, hep aynı hızla, aynı yere varıyor.
Ömürden kim ne anlar! Yılları çağ alıyor
Milyarlarca yıldızla canı yere karıyor.

Ölüm; yeşil bulut, sarsa da beni
Yorgun sevdam inadına ayakta!
Toprak, ipek ipek sarsa da teni
Ruhum, kanat kanat sende uçmada!

Bana bir zarar gelse, keyfolursun ya
Düşmanım mısın, dost mu, anlayamadım!
Gelir gelmez kaybolur, defolursun ya
Ruh mu önemli, post mu, anlayamadım!

Güzellik yılların ardına düşmüş
Gençlik kırışmaya devam ediyor.
Elinden düşmeyen aynaya küsmüş
Demek, ikisi de kısacık düşmüş!

Kronik bu sevda, geçiremedim!
Yürek dar, o büyük, geçiremedim.
İstediği gibi oynar benimle
Kadere sözümü geçiremedim!

Tüm sevgilerin odak noktasındayız...
O Yüce Sevgili’nin rotasındayız.
Birbirimizden kuvvet alıp, vererek
Uzun bir yolculuğun ortasındayız.

O gözler tanıttı bana geceyi
Gece, ne çözülmez bir bilmeceymiş!
Uçuşan yıldızlar ve nur eceyi...
Gülüş apaydınlık, gözler geceymiş.

Duydum ki; tayinin çıkmış, Tatvan'a
Alınmışsın, bana dargın gitmişsin.
Yakın olsa, gidecektim, ta Van'a
'Öl! ..' de, asayım kendimi tavana! ..