Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Akşam oluyormuş, olursa olsun
Akşam da, sabah da Sen ol gönlümde!
Zamanlar eceli bulursa bulsun
Dünyada, ukbâda Sen ol gönlümde!

Seni paylaşamam, başkası ile
Buna dayanamam ben, bile bile!
O halde orda kal, bir de içimde...
Bende yaşa, benim ol, bir biçimde!

Asmayı çam taşır, şikâyetsiz, dik...
Bahçe duvarına güller giydirdik.
Kaktüs dikenini gönle değdirdik
Kavuştuk, sarıldık, sarmaşık gibi.

Sarhoşum aşkından, yoktur iradem
Onun için düzgün değil ifadem.
İşim Sana hizmet, görevim kulluk...
Neden yaratıldı Havva’yla Âdem?

Saat durdu, kasvet bastı takvimi!
Ayrılık felç etti; yedi, beynimi!
Ben şimdiden teslim oldum, zamana
Unutabilseydim seni, kendimi! ..

Rüya ışığımsın bir tanem, sönme!
Bu hayatı sensiz çekemiyorum.
Şiir şiir konuş, geriye dönme!
Seni, bir an bensiz çekemiyorum.

Onur BİLGE

Yaşlı teyzeyi ziyarete gittiğimde, mutfakta oturduğunu gördüm. Orası oda kadar genişti. İki sedir, bir buzdolabı… Ortada bir gaz sobası… Pencere kenarındaki sedirin ucunda büyük bir televizyon vardı. Yerdeki halının üstünde boş bir biberon duruyordu. Oraya fırlatılmış olduğu belliydi. Onun yerde ne işi olabilirdi? Ucu ağza girmiyor mu! “Çocuk atmıştır.” diye düşündüm.

Üstüne televizyon konmuş olan sedirde, bir buçuk yaşlarında bir çocuk oturuyordu. Etrafı oyuncak doluydu. Beni de o mutfağa aldılar. Diğer sedirin ucuna iliştim. Çocukla aramıza da anneannesi oturdu.

Sana âşık diye, kulunu sevdim
Sevdiğim bir Sendin, onu mu sevdim?
Sana giden sevgi yolunu sevdim
Sana varan yollar sayısız, Rabbim!

Bakışlarım kaçıyorsa bakışlarından
Umutsuzluğa saplanıp, donuyorsa
Bil ki tutsak, gözlerim gözlerine
Ellerim, ellerinde tutsaksa, hür...

Alev alev yaşanan aşkın son gecesi bu
Bir aşk ki yaşanmamış yaşanması imkânsız
Yakıcı bir romanın kalan son hecesi bu
Bu doyumsuz serüven nasıl biter apansız

Bir şiir daha oku bir şarkı daha söyle