Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Azları önemse; topla, çok olsun
Sevgiler dostlara ağlar örecek.
Gönder yüreklere, hüzün yok olsun!
Sevgi yansıyacak, sana dönecek.

Sevgiler biriktir, herkese yetsin

1

Yalnızlık, Sensizliktir; bilmemek, densizliktir!
Yücelik, ben’sizliktir; Var olan Sen’sin, Rabb’im!

Ölüm; vaktin doluşu, saatlerin duruşu

..................Onur ölmüş
.........................Sen nerdesin
.................................Gel gayrı

Öyle bir gittin ki canıma yetti
Her dem türlü türlü hallar perişan

Aşkı bebe etsem sarsam sırtıma
Şamil’in oğlunu sardığı gibi
Delsem bulutları binsem atıma
Füzenin zamanı yardığı gibi

Ulaşsam yanına vursam hasreti

Sarılmak sanatın öpmek âdetin
Ağdığın yer çürür yakar kaçarsın
Reva mı yılışık samimiyetin
Mavi mor kırmızı çiçek açarsın

Aşkın öldürücü tutkunsa bela

Sen benimle konuşmazsın
Haklısın
Kolay mı bir efsaneden çıkmak
Gerçek olmak kolay mı
Konuşmanın yasaklandığı yerde
Tüm anlatım gözlerde

Hakk’a yaklaşırken ben adım adım
Yarın kenarında ona rastladım
Bir avuç toprağa bir can adadım
Yârin sevgisini bine katladım

Kulunun aşkıyla hâlâ göz gözüm

Soy çıkar karanlığı karanlıklardan
Geceyi geceden arala
Kamaşıp kapanınca hayranlıktan
Gözlerimi kirpiklerinle arala
Dünyamı bakışlarınla karala
Ben ona değil sana âşığım

Onur BİLGE

Ben bir dülgerim. Duvarlar örerim harflerden. Bakışlarım mekik dokur, ekranla klavye arasında. Antalya’nın tam ortasında, çarşı içinde bir evin birinci katında, kapıdan girince ilk dar ve uzunca odada, bir ranzanın alt katında duvarlarını örerim Ülkemin geleceğinin. Gecem gündüzüme girmiş, günlerim birbirine… Aylardan nedir? Günlerden ne? Ayın kaçını göstermekte takvimler?

İşlek bir cadde üzerinde… Olan iki pencerem de gürültüye sımsıkı kapalı, panjurlar inik, koyu kahve perdeler çekik… Aşağıda mağazalar, dükkânlar, karşımda okul… Kimler gelir gider oralara? Kimler geçer kaldırımlardan?

Son gidişim de sessiz olur vedalaşamam
Gözyaşları içinde gözlerine bakarak
Beni unutma sakın diyerek yaklaşamam
Usulca kül olurum varlığımı yakarak

İkindi güneşiydi diyerek hatırlarsın