Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Son gidişim de sessiz olur vedalaşamam
Gözyaşları içinde gözlerine bakarak
Beni unutma sakın diyerek yaklaşamam
Usulca kül olurum varlığımı yakarak

İkindi güneşiydi diyerek hatırlarsın

'İkilik yok, birlik var! Ülkemizde dirlik var! ' diyebilmeliyiz.

Secde, namazın en güzel yeridir!
Miraç edebilen, gönül eridir!
Secdede Allah’a ulaşamayan
‘’Kıldım! ’’ dediği namazdan beridir.

Düşleyip sevdiğim bilmediğimsin
Sende sen yaşamaz bende ben’imsin
Kanımla yazdığım silmediğimsin
Ölürüm desen ki “Yalnız benimsin”

Sendense batmıyor dikeni bile

Onur BİLGE

Günlerin en kısa, gecelerin en uzun olduğu zamanlarda doğmuş; gecelerin en kısa, gündüzlerin en uzun olduğu zamanlarda aramızdan ayrılmış. Aralığın yirmisinde doğmuş, haziranın yirmisinde ölmüş. 1917 ile 1997 yılları arasında sürekli hareket halinde yaşanan, şiirlerle süslenen, Tokat’ta başlayıp, Ankara’da biten, dolu dolu bir hayat…

Sanayi Devrimi sonrası… Makineleşme devri… Atlardan eşeklerden, kağnılardan arabalardan motorlu taşıtlara geçiş dönemi… O zamanın insanlarına nazaran daha fazla seyahat etmek zorunda kaldığı için olsa gerek, yollardan çok etkilenmiş. Şiirlerinde yollardan, yolculuklardan, taşıtlardan sıkça bahsediyor. En çok da yük taşıyan araçlardan… Kağnılardan, kamyonlardan, trenlerden, gemilerden… Bildiğim kadarıyla, onun kadar taşıtlardan bahseden, başka bir şair yok! Asıl mesleği şoförlük olan bir şair dahi onun kadar yollardan sokaklardan, caddelerden; sürekli bir yerlere gitmekten gelmekten söz etmemiştir. Şiirlerinde de seyahat etmekte veya bu arzuyla yanmakta… Caddeler, sokaklar, yollar… Havadan, karadan, denizden gidiş gelişler… Yolculuklar, yolculuklar… Hep ayrılıklar, uzak ve mahrum kalmalar ve hep uzaklarda, özlenmekte olan kişiler… Ulaşılmak istenen birileri, imkânsızlıklar…

Eller uzatmışız kollarımız yok
Beller büküyoruz yollarımız yok
Sürükleniyoruz dallarımız yok
Selde yılanlara sarılmışız biz

Köklerim, dünyayı tutamaz oldu
Allah’a açılan eller yoruldu.

Tut ki kabre girdim, sıkıyor toprak!
Sevgili’yi anmak ferahlatacak.
Yolum cehenneme, azaba çıkmış! ..
Dilimde, hep O’nun adı olacak.

Azları önemse; topla, çok olsun
Sevgiler dostlara ağlar örecek.
Gönder yüreklere, hüzün yok olsun!
Sevgi yansıyacak, sana dönecek.

Sevgiler biriktir, herkese yetsin

1

Yalnızlık, Sensizliktir; bilmemek, densizliktir!
Yücelik, ben’sizliktir; Var olan Sen’sin, Rabb’im!

Ölüm; vaktin doluşu, saatlerin duruşu

..................Onur ölmüş
.........................Sen nerdesin
.................................Gel gayrı

Öyle bir gittin ki canıma yetti
Her dem türlü türlü hallar perişan