Bir sen varsın bana, hem yakın hem uzak
Bir sen varsın yanımda, gülmeme sebep
Bir sen varsın hayalimde, nur kanatlı melek
Bir sen varsın, ben hep sana hasret
Tut yüreğimden tut ki üşümesin
Unut diyorsun ya, olmuyor, unutulmuyor.
Sabah senle uyanıp, gece senle uyuyor bu yürek,
Yokluğunda seni arıyor bu gönül,
Adını düşürmeden sevdanı haykırıyor dilim,
Sesini özlüyor kulaklarım,
Bilmediğim kokuna hasret kaldım.
Üşüyorum karanlıkta, ürperir yüreğim
Gönlünün ışığını yak, sensin cesaretim
Aklım senle, kalbim aşkınla hayat bulur
Gönül bahçemde saklı, kardelen çiçeğim
Gel, gün ışığı karışırken yakamozlara,
Acı içinde kalpler,
İlmek ilmek, hece hece
Gönül yarası sızlar
Artık vakit gece
Genç yaşta kırıldı dallarım
Bir fincan kahve olsan
Yanında bir iki kelam
Biraz da gözlerinden
Kırk yıl az olur bu hatra
Yağmur ol gel
Susuz da gider o zaman
Gönül ister aşka gitmeyi mesafeler engel
Kalpten kalbe götürür sevgiyi hayaller
Esen yellerde ararsın sevginin kokusunu
Görmez başkasını perdelenir gözler.
Uzakta olsanda kokundan tanırım
Uğruna canım feda vatanın
Zaman birlik olma günüdür
Ufukta görünen aydınlığın
Nihayete erme günüdür
Analar koçyiğitler doğurdu
Bir adam varmış.
Gençliğinin baharında solan yapraklarını, toprağa gömmüş bir adam.
Bir kadın varmış.
Gençliğinin baharında kuruyan dallarını, toprağa gömmüş bir kadın.
Aslında; kadın varmış, adam var gibiymiş.
Susmak, halini arz etmenin bir yoludur.
Bazen susar insan, sevdiği insan için,
Konuşmaz, kelimeler düğümlenmesin diye,
Konuşamaz, sessizlik sığınacak limanıdır.
O liman çaresizlerin demir attığı yer,
Yüreği yanıkların serinlediği bir seki,
Kalabalık bir sokakta yürüyorum.
Kiminin omzu değiyor, kimi bodoslama çarpıyor.
Bir yerlere yetişmeye çalıyorlar, yüzler gülmüyor.
Çoğunun elinde telefon.
Kimi sevgisini anlatıyor, kimi de derdini.
Gözlerim, uzunca zamandır görmediği tanıdık bir yüz arıyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!