Güzelim yemyeşil çiçekli bahçelerde sen,
Karanlık, kupkuru ayazlarda yapayanlız ben,
Geçmiş ile gelecek arasında bir yerlerde sen,
Kendini kaybetmiş, upuzun yollarda ben,
Hayallerimi süslerken, rüyalarda sen,
Kömürleşmiş, simsiyah vücutlarda ben,
Keşke
Senin yerine sulara söyleseydim
Alıp götürürdü uzaklara derdimi
Suların yerine dağlara söyleseydim
Belki yerin altına gömerdi sevgimi
Kalemi çıkardım kından
Aşk dediğin tüyden kıldan
Görünce seni yakından
Burdan otobüs geçermi
Bindinmi otobüse usuldan
Asın al bayrağı, kale gibi evinize
Osmanlısın, gelecek küffar dize
Vadediyor yaradan hepimize
Gidilen yol kutlu, Osmanlısın sen
Korkma Türksün, asildir atan
Geçmişim karanlık, geleceğim yok
Yok ki hatıram, dünü unuttum
Unuttum sevmeyi, sevilmeyi, gülmeyi
Gülmek benim gibilere haram
Haram olmuş dünya, hayatı yaşamak
Yaşamak istiyorum, istemesem de
Olsaydı aşı, ne vardı burada işi;
Taze demlenmiş çay, sıcacık yatak.
Bu toprağın öz evladı, fedakârlık işi,
Gecesi soğuk, sokakları yatak.
Devlet kapısı deyip girer, önce bu işe,
Gönül bağımda solan güller gibi,
Boynunu büküpte gitmesen, olmazmı?
Ciğerimde ilk nefes sen oldun,
Son nefesimi de almasan, olmazmı?
Çiçekli bahçemde yeşerirken otlar,
Allah'tan korkmaz kuldan utanmaz
Haramzadesin ciğerin çürümüş
O'nun merhameti bol, aç bırakmaz
Dinsizlik bütün bedenini bürümüş
Aklın var, fikrin var daha ne istersin
Dünya olmuş kahpelik diyarı
Sıyrılıp çıkan mert olur
İnsanın, insan olmak şiarı
O zaman mert oğlu mert olur
Dört bir yanda ezilen insanlıktır
Öyleyse bahsetmek nedir onurdan
Bir kadın ağlıyordu, sessiz ve kimsesiz,
Akan gözyaşları, usul usul ve derinden,
İncitmeden kimseyi, iniyordu habersiz,
Anne diyebildi, hıçkırıklar koparak ciğerinden.
Nerede kaldı annen baban, nerede kardeşlerin?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!