Ömer Kılıçay Şiirleri - Şair Ömer Kılıçay

Ne anlar ki vefasız, sevgiden
Gününü gün eder edepsiz
Kopup giderken kalbimden
Ardına bakmayan şerefsiz
Gel gönlüm birlikte unutalım
Vefasızlar bize göre değil

Sen yoksun diye;
Günler geçmiyor, zaman durdu,
Telefonum bile çalmıyor,
Sen yoksun diye,
Açlıktan ölsemde yiyemiyorum,
Su bile boğazımdan geçmiyor,

Ne güzel yaratmış insanı yaradan,
İnce ince işlemiş her bir yerini,
Aslına bakarsan farkı yok dünyadan,
Nasıl meydana gelmiş, bir avuç çamurdan.

Yarattığı güzellikleri görelim diye,

İz bırakmadan gitmek istedim, herşeyi alarak
Kalbinde, bir köşede paslanan sevgimide,
Hiç düşünmedim arkamdan bakmanı, ağlayarak
Olmadı zaten, son buluşmamız kaldı içimde.

Vefasızlığın şaheseri, yaşadığımız onca zaman

Güldürme beni ölümle tehdit edip,
Ben zaten ölmeye gelmişim,
Bakma içimizdeki hainlere,
Soylarını belleyip gelmişim.

Yiyorsa bir tarafın geç karşıma,

Bir fincan kahve olsan
Yanında bir iki kelam
Biraz da gözlerinden
Kırk yıl az olur bu hatra
Yağmur ol gel
Susuz da gider o zaman

Kağıtlarda yarım bırakılmış şiir gibiyim
Ne başı belli ne de sonu
Kaleminden damlayan nefret miydi?
Ne yaşattın nede verdin ölümü...

Ah benim yürek sızım,
Gecelerim, hem gündüzüm,
Çıkıp gelsen ansızın,

Gönülden geldi söyledim
Gül cemaline nazar eyledim

Sende kal uzaklarda, mutlu mesut yaşa
Aklına gelirsem birgün, kalbinde ara
Sanma ki beyhude geçti zaman
Güzel günler oldu, hep içimde yara.

Aşıkın derdi sevda tepesine ulaşmak

Gönül ister aşka gitmeyi mesafeler engel
Kalpten kalbe götürür sevgiyi hayaller
Esen yellerde ararsın sevginin kokusunu
Görmez başkasını perdelenir gözler.

Uzakta olsanda kokundan tanırım