Ömer Kılıçay Şiirleri - Şair Ömer Kılıçay

Uğruna canım feda vatanın
Zaman birlik olma günüdür
Ufukta görünen aydınlığın
Nihayete erme günüdür

Analar koçyiğitler doğurdu

Acı içinde kalpler,
İlmek ilmek, hece hece
Gönül yarası sızlar
Artık vakit gece

Genç yaşta kırıldı dallarım

Bir adam varmış.
Gençliğinin baharında solan yapraklarını, toprağa gömmüş bir adam.
Bir kadın varmış.
Gençliğinin baharında kuruyan dallarını, toprağa gömmüş bir kadın.

Aslında; kadın varmış, adam var gibiymiş.

Bir sen varsın bana, hem yakın hem uzak
Bir sen varsın yanımda, gülmeme sebep
Bir sen varsın hayalimde, nur kanatlı melek
Bir sen varsın, ben hep sana hasret

Tut yüreğimden tut ki üşümesin

Unut diyorsun ya, olmuyor, unutulmuyor.
Sabah senle uyanıp, gece senle uyuyor bu yürek,
Yokluğunda seni arıyor bu gönül,
Adını düşürmeden sevdanı haykırıyor dilim,
Sesini özlüyor kulaklarım,
Bilmediğim kokuna hasret kaldım.

Üşüyorum karanlıkta, ürperir yüreğim
Gönlünün ışığını yak, sensin cesaretim
Aklım senle, kalbim aşkınla hayat bulur
Gönül bahçemde saklı, kardelen çiçeğim

Gel, gün ışığı karışırken yakamozlara,

Yok gözümde değeri dünyanın
Yarısı ben, yarısı sendin dünyanın
Söylesene sızladımı hiç sol yanın
Ötelerken beni sol yarın
Alıştım artık basite indirmene
İyi birileri yanında hep ezmene

Yürüdüm yıldızlı gecelere
Gökyüzünden aldım aşkı
Karanlığın delip geçtiği gecede
Kurşun gibi saplandı alın yazım
Usulca düştü sol yanıma

Seni hayalimde sevdim, yokluğunu hissederken bedenim, yangınlarla özledim;
Söyleyemedim.

Seni düşümde sardım, kokunu hissederek nefesinden öptüm;
Söyleyemedim

Suskunum sana
Ağıtlar dökecek kadar kırgınım
Dağın yamacından inen rüzgar gibi suskunum
Yağmura susamış toprak gibi
Efil efil, özlem özlem suskunum