Öldürdüğün Çığlığım Şiiri - Ali Saye

Bir daha…
Bir daha diye bir şey olmayacak.
Bir saniye bile ayrılmadığının yüreğime
Bir gün daha heba olmayacağım.
Susarak öldürdüğün umutlarımı
Bir kez daha diriltmeyeceğim.

Hiçbir şey anlamıyorsun, değil mi?
Sevgimi, sana olan tutkumu,
geceler boyunda büyüdüğüm
o sessiz çığlığı…
Aşkın uğruna uğruna nasıl harcadığımı,
kendimden nasıl vazgeçtiğimi
görmedin, görmek istemedin.

Acıyor…
Tırnağımdan saç uçma kadar değil,
kalbimin en dip yerinden
nefesime kadar acıyor.
Bir adın bile yaraya dönüşüyor,
adını anmak kanat ediyor içimi.
Ve sen,
bütün bunlar olduğunda
hiçbir şey anlamıyorsun.

Cennet sen mi,
cehennem ben miyim?
Yoksa ikimiz de
aynı duygunun farklı koşullarında da
yanıyor muyuz?
İki yakası araf olan sevdalarda
ne devam etmek mümkün
ne kalmak.

Yarım kalan bu sevda
her gün biraz daha eksiltti beni.
Her gün veda ettim sana,
her gün yeniden sevdim.
Kalbim yoruldu,
ama vazgeçmeyi bir türlü öğrenemedi.

Şimdi mümkün…
Bazı sevdalar kavuşmak için değil,
insanın kendi başına olması için meclismiş.
Ve ben,
bir daha diye tutunduğum her şeyden
vazgeçiyorum.