Zaman kimi zaman sessiz bir şarkı,
Kimi zaman bir mırıltı gibi.
Tıpkı duygu gibi, değil mi?
Belli bir zaman yanımızda sadece.
Tıpkı içimizdeki kayıp duygular gibi;
O bir anda gelir ve görürsün, duyarsın veya hissedersin
Veya kaybettiğin o anı görüyorsundur,
Belki de o hissettiğin, özlediğindir.
Rüyanda görmüşsündür, tatmışsındır belki,
Bir kez daha... Belki sondur bu.
O duyguyu son kez tatmışsındır belki
Ya da son kez duymuşsundur o mırıltıyı.
Şarkının sesi yüksektir belki,
Sadece sen duyuyorsundur belki de.
Etrafındakiler çoğalıyor,
Düzgün davran, duyma şarkıyı!
Yok et o duyguyu,
Küçük gösterme kendini onlara.
Senin de en az onlar kadar güçlü olduğunu
Göster, sakla içini.
S-sen duygusuzsun şu an,
Onlar gidene kadar en azından.
Dayan, dayan biraz daha,
Küçük görmesinler seni.
Aman, aman! Görürlerse ne derler?
Senin bir çocuk olduğunu mu düşünsünler?
Ya da farklı olduğun için seni dışlasınlar mı?
Dayan, dayan biraz daha.
O çevrendekiler gidecek...
S-sakinsin sen.
Etrafındakiler!
S-sakin!
Sadece hırpalandın biraz,
İncinmedin, sakin.
Zaten bu haldeydin.
Sesleri hatırladın mı?
Artık hatırlamışsındır o duyguyu,
Hatırlamışsındır belki.
Ne güzeldi, değil mi
Eski tozlu raflardaki o günler?
Kayıt Tarihi : 11.11.2022 19:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!