Belki bir yağmurdu duygularım,
Belki gelen ansızın yıldırım.
Düşünmek his gibiydi belki,
Çiçekti belki de sadece yazın açan.
O eşsiz kokusu var ya...
Geldim işte, düşteyim,
Belki de bir histeyim.
İstedim düşünmeyi,
Hislerimi görmeyi.
O eşsiz gülümseme var ya...
Düşlerde hep gökteyim,
Kimi zaman senleyim.
Belki yalnız kalpteyim,
Hissin en saf hâliyim.
O eşsiz şehir var ya...
Şehirde bir saldayım,
Yüzünden bir âşık mıyım?
Seninle bir yastayım,
Şehit miyim, taş mıyım?
O eşsiz merhametin var ya...
Kurtuldum, bir kumsaldayım,
Koşmakta hep yaşlarım.
Yaşlanınca duygular,
Bizim için hep ağlarım.
O eşsiz imkânsızım var ya...
Gerçek bir bilinmez,
Belki saf bir hikâye.
Hikâyede düşünce,
Pek saf mı bir haylice?
O eşsiz sonun var ya...
Sonunda hep hikâye
Mutlu bitermiş amma,
Gerçekler acıymış.
Bizimkisi bir yuva,
Yalnız bir uykuda.
Uykudan uyanınca
Sakın bana uğrama;
Acım pektir,
Ağlamam!
Kayıt Tarihi : 12.05.2022 22:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!