Kadir Akbaş 2 Şiirleri - Şair Kadir Akbaş 2

Aşk bir tanımsızlıktır adeta,
Dilin dönmemesi gibi belki.
Belki tanımsızdır da...
Kelebektir kalpte uçan,
Kanatları heyecan getirir,
Gövdesi biraz ürpertir.

​Bir garip İstanbulluyum ben,
Dağ, ova nedir bilmeyen.
Bir garip İstanbulluyum ben,
Masal masallarında bir kayıp...

​Bir garip İstanbulluyum ben,

Seni görmek isterim,
Geçmişte gördüğüm,
Gökyüzünde parlayan...
Geleceğimde de isterim,
Bakmak sana doya doya.

Ne sanmıştınız ki,
Perde hep tutardı böyle.
Arkası ise yutardı perdenin.
Perde sessizdi bu gece.

​Suskundu perde bu gece.

Bir sesti duyduğum,
Yalnızlığın kollarında.
Bir güldü kokladığım,
Yalın bir bahçenin ortasında.

​Yürekte kalmış birkaç nağme,

Gerçek olmamalıdır
Bazı hayaller.
Duyar gibiyim bir soru:
"Acep neden?"

​Hayali güzeldir

Hata mıydı benim sevincim,
Umut sandığım ise yalnızca korku?
Saklanmış bir ayrım var,
Rengi ise belirsiz.

​Asla kabulü yoktur lügatimizde,

Haram mıydı bana mutluluk?
Bir gün olsun, göründüğüm kişi gerçek olmaz mı?
Her gün ölmek isteyip de güler yüzle kalmak...
Dertsiz görünmenin ötesinde, dertsiz kalmak.

​İstemez miyim sanıyorsun? Bir eş yanıma,

Belki bir yağmurdu duygularım,
Belki gelen ansızın yıldırım.
Düşünmek his gibiydi belki,
Çiçekti belki de sadece yazın açan.
O eşsiz kokusu var ya...

Zaman kimi zaman sessiz bir şarkı,
Kimi zaman bir mırıltı gibi.
Tıpkı duygu gibi, değil mi?
Belli bir zaman yanımızda sadece.

​Tıpkı içimizdeki kayıp duygular gibi;