Nisari Özdoğan Şiirleri - Şair Nisari Öz ...

Gönül! ne gezersin? bu gurbet elde.
Ne kadar kalsan da, derler; yabancı.
Bir arslan yatarmış beher gönülde,
Bize de; bu gurbet eller yabancı.

Çıkıp yükseklere ermek istedim.

Ayrılsam hayalin gitmez gözümden.
Uğruna can heba kılınır Niğde.
Yurt edinip bağlanmışım özümden,
Bağrında dört mevsim kalınır Niğde.

Bir gün bu limandan demir alırsak;

Kandırırsın yalan Dünya beni,bir falcı gibi
Ne kadar kalsamda burda,derdime dert eklerim
Bekleme salonunda garip bir yolcu gibi
O ebedi yolculuğa hareketi beklerim

Akşam olup, gün yerine batanda
Göz yaşım,bağrıma dökülür gelir
Cümle alem yâr koynuna yatanda
Can boğaz hılkına çekilir gelir

Yad elden farkı ne yârsiz sılanın?

Dünya’da hiçbir şey yerini almaz
Yar’imin yerine koymak imkansız.
Bir ömür tüketsem,yeterli olmaz,
O’nun sinesine doymak imkansız.

Hakk, yaratmış aşka boyun eğmeyi,

O yar açtı şu gönlüme yareyi,
Eller güler, ben giyerim kareyi,
Bu derdime bulamadım çareyi,
Doktor dedi; derman yarin elinde.

Bir vefasız beni deli eyledi.

Baharı beklerken kış geri geldi.
Kocamış bu Dünya şaşırıp gider.
Arıların eli boş geri geldi.
Açmış çiçekleri deşirip gider.

Kışın sıcak bir yer, yazın serinde,

Nedir bu kopukluk, aymazlık niye.
Sadede gelelim beyler; sadede.
Ortalık keşmekeş, hal bozuk diye,
Okuma bilmez de; yazar bu dede.

Hal dedimse sebze, meyve hal ları.

Daha dün çocuktum, şimdi dedeyim.
Geçti senelerim yel gibi; Vay Be..!
Hilkat'in kanunu kime ne deyim.?
Saç gitti, baş kaldı kel gibi, Vay be..!

Geçim için her bir işe sarıldım.

Bu nasıl iştir Ya Rabb’i, Bu nasıl bir sefalet.
Çalıp çarpıp yiyenlerin yüzlerine; tuh olsun.
Benim vatandaşım olup; öz yurduma ihanet
Ederek düşmanla birlik; yapanlara yuh olsun.

Gençliğimiz teknoloji zirvesine ermişken,