Fadimanam. Şiiri - Nisari Özdoğan

Ailen davetine gelmeyip aç kalaydım.
Keşke içmese idim sunduğun bir tas suyu
Karşılıksız aşkının muhatabı olaydım,
Vuku-u olmamışken; yaktı beni şuyu-u

Duydum ki; beklemişsin bir umutla yıllarca.
Aşk nedir bilinmez mış; benim gibi kullarca.
Geç anladım bitmeyen, dönüşü yok yollarca,
Düştüğüm girdap derin, dibi delik bir kuyu.

Platonik bir aşkla sevdiğini bilmedim.
Ben anamdan başka hiç bu kadar sevilmedim
Ondan olacak zahir, aşktan yana gülmedim.
Geç anladım ve lâkin; yaktı beni bu duyu

Bir kere bakmadığım sevgi dolu gözlerin.
Kara toprak değil de; benim yanımmış yerin.
Bil ki.! hiç silinmedi ruhumdaki izlerin;
Adaşından mı aldın? böyle edepli huyu.

O mübarek adına keşke kurban olaydım.
Heba edip uğruna, hiç bir şeysiz kalaydım.
Kör gururu yenerek, gelip seni bulaydım.
Heyhat.! Yanar yüreğim, derbeder ömrüm boyu.

Kadrini bilemedim. felekten bir sunumdun.
Layık olmamışsam da; sen benim mecnunumdun.
Bakıp ta mah yüzüne; sevdim dememi umdun.
Ahrette buluşalım sevgilim; rahat uyu.