Nisari Özdoğan Şiirleri - Şair Nisari Öz ...

Dudullu merkezinde vakıf çeşme başında,
Bahçede çay sefası; Adile Sultan'dadır.
Tarih olmuş meşesi, üç yüz elli yaşında.
Gölge sunan vefası; Adile Sultan'dadır.

Sülüs yazılarıyla çeşmesini süsleyen,

H akk’ı; Hakk bilerek ömür yaşıyan.
I hvanı olmaktan gururlandığım.
D ost denecek hasletleri taşıyan,
I krarı erdemli, övüp andığım,
R eisidir bir mükemmel aşiyan.

Millet ce na-şad ız ahvâlimizden.
Ortam içimizi burkuyor oldu.
Çatırtı geliyor ailemizden,
İmdat.! pencereden sarkıyor oldu.

Tanışarak anlaşırlar baloda.

A bdullah ol gâyemken; abd'ine uyamadım.
L â İlâhe İllallah; İkrârımdır, sözümdür.
L âyık olup kulluğa, çağrını duyamadım.
A b-ı çeşm’im nedamet, ibtihâlim özümdür.
H amd’im noksandır Rabb’im, lütfunu sayamadım.

Anneler günüymüş bugün meğer ki.
Çocuklarım geldi Anne'lerine.
Benim Anne'm sağ olsaydı eğer ki!
Başımı verirdim çiçek yerine.

Yetmiş sekiz yaşındaki bu çocuk,

Bal arıma sataşana ıvga’dan.
Uykum kaçar düşmanlara darısı..
Bal yapmaya zaman bulmaz kavgadan.
Meğer ki sataşan; eşek arısı.

Bunca yıl aradım bozuk düzende.
Gayrı bir yer bulmasam da; farketmez.
Herc-ü merc olan bu Alem de ben de
Olsam da bir. olmasam da; farketmez.

Her dala el attım sürdüm koşadım.

Aşk düşerse gönüle, iki gönül bir olur.
Bir de ikilik olmaz, kendinden kaçmak demek.
Yemen’li Veysel gibi; aşıklara pir olur.

Bu nasıl bir Dünya! Hangi çağdayız?
Filler domuzlara kul olmuş gibi.
Orman kanunuyla ıssız dağdayız.
Yolsuzluk insana yol olmuş gibi.

Eşref-i mahluku yaratılanın.

Allah gazabetmez kul azmayınca.
Bir bakarsın görünmez didar gelir.
Yaprak düşmez Levh' inde yazmayınca.
Şükretmezsek; İbret-i medar gelir.

Ben zenginim. ben güçlüyüm diyenler.