Nisari Özdoğan Şiirleri - Şair Nisari Öz ...

Yağmurun ortasına çekip aldı şemseyi.
Tam doğrulayım derken, gene çöktürdü felek.
Yemin olsun bir daha, kınamam hiç kimseyi.
hor gördüğüm her şeyi, bana çektirdi felek.

Neş'eli şen yuvamı, tebdil etti haraba.

Bir zamanların popüler ve saygıdeğer insanları.
Şimdilerin unutulmuşları. 3 milyon civarındaki,
büyük bir kısmının da çifte vatandaşlık aldığı
gurbetçilerimizden 1990 lı yılları serzenişleri.

O çocukluk yılları,
Aşksız konuşmaları,
Koştuğumuz yolları,
Gönül unutamıyor.

Duyulur diye ele,

Yarım asır geçti dinmek bilmiyor.
Andıkça canımı yakışın var ya?
Bu nasıl bir iz ki; zaman silmiyor.
Uzaktan kaçamak bakışın var ya?

Ne zaman ki; karşı gelsek göz göze,

Yad elde tesellim seni sevmektir.
Sensiz geçmez bir tek an'ım Türkiye'm.
Türküm demek; Türkiye'li demektir.
Senin adın; benim sanım Türkiye'm.

Anadan, babadan, yarden ilerim.

Aramızda insan gibi dolaşır.
Şöyle bir dinle de gör uşakları.
Rengi yoktur, kokmasa da bulaşır.
Ehli-saliplerin kir uşakları.

Bir ideali yok, boşlukta yazık.

En güzel temsil et, burada Türk'ü.
Ejdattan yadigar ne ise görgü.
Kulağına küpe, saçına örgü
Takma, hakkım helal etmem bil oğul

Dürüst çalış, kazan, eyleme hile.

Dili tatlı bal gibi.
Meyve yüklü dal gibi.
Pir Sultan Abdal gibi.
Bir Neşet geldi geçti.

Çığırmakta eşi yok.

Ne yazımız belli ne de kışımız.
İlk baharla sonbahar yok; az gibi.
İki elin arasında başımız,
Beyin durmuş; nötr yüklü faz gibi.

Biz bozulduk dünya bile şaşırdı.

Ara sıra çatlak sesler geliyor.
Milli konularda bir olmak gerek.
Bu millet düşmanı dostu biliyo..
Dostlukta buluşup, el ele verek.

Vatana ihanet affedilemez.