Nisari Özdoğan Şiirleri - Şair Nisari Öz ...

"Profesör Doktor Celal Şengör"en;
Aklın noksan sen gerçeği göremen.
Türklüğe hırlayıp, İslam'a üren;
Sen bize el; aramıza giremen.

"Ben dışkımı yedim; ekşi" demiştin.

Masiva ile geçen ömrün son demindeyim.
Ne zaman geçti yıllar, yaşama doyamadım.
Hayat muhasebemin kazançlar "cem" indeyim,
Boynumdaki heybeme bir azık koyamadım.

Sanki var oluş gayem hırsım ile barıştı.

Sen mi onda konuksun, yoksa o sendemidir?
Çöker omuzlarına, konar otel odası.
Sanki meçhule giden dümensiz bir gemidir.
İlk adımında keder, sunar otel odası.

Otel odalarında, gurbetin öksüzleri.

Sen bu gam yükünü nereden aldın?
Girerken sunarsın otel odası.
Bütün gamlarını üstüme saldın,
Beni mi sınarsın? Otel odası.

Bende ne gamlar var; sendeki ne ki!

Eğer terkedilmek istemiyorsan;
Bir hastayım deme, bir de param yok.
Ben bana yeterim boşver, diyorsan,
Diyebilmelisin; bende haram yok.

Bir rehber bulmaya gittim fizana.

Hamburg'erci dükkanı açılıyor köşeler.
Mis buğdayı yemez de; tavuk küllük deşeler.
Artık aş olduğunu bana kimse demedi.
Yutamadım tükürdüm; bizim it de yemedi.

Ömrü kısa olur yaban gülünün
Bir hoyrat elinde sökülür gider,
Bencileyin öksüz kalan gelinin
Gözyaşı bağrına dökülür gider

Gökten bir daş düşse garibi bulur

Mayısın on üçü iki bin on dört
Bir can pazarı ki! durası değil.
Üşüyorum kardeş üzerimi ört.
Ecel, git başımdan sırası değil.

Bir helallık alamadım eşimden

Sen olmadan hayat o kadar zor ki,
Ayrı kalmayınca bilinmiyor yar.
Sensiz ne haldeyim gel de bir gör ki,
Sevgin yüreğimden silinmiyor yar.

Hep bölüştün sevincimi, acımı.

Sevdim seni, kader bana vermedi.
Çok sevenler muradına ermedi.
Şu kalbime başka kimse girmedi.
Sensiz geçmez an'ım benim, sevgilim.

Ağarsa saçların, belin bükülse,