Nisari Özdoğan Şiirleri - Şair Nisari Öz ...

A bdullah ol gâyemken; abd'ine uyamadım.
L â İlâhe İllallah; İkrârımdır, sözümdür.
L âyık olup kulluğa, çağrını duyamadım.
A b-ı çeşm’im nedamet, ibtihâlim özümdür.
H amd’im noksandır Rabb’im, lütfunu sayamadım.

Mazini bilmezsen ati'in karanlık.
Ata yurdunu bırakma viranlık.
Düşünmeye davet etsem bir anlık,
Dalmaya mecbursun, anlıyormusun?

Vaktini geçirme bozuk filimle.

Bunca yıl aradım bozuk düzende.
Gayrı bir yer bulmasam da; farketmez.
Herc-ü merc olan bu Alem de ben de
Olsam da bir. olmasam da; farketmez.

Her dala el attım sürdüm koşadım.

Aşk düşerse gönüle, iki gönül bir olur.
Bir de ikilik olmaz, kendinden kaçmak demek.
Yemen’li Veysel gibi; aşıklara pir olur.

Deli gönlün benden haberi yok ki.
Tutmuş yakam; beni bana bırakmaz.
Arzuları bitmez, o kadar çok ki;
Bana mal-mülk, mevki, makam; gerekmez!.

Kör nefis bir ömür boşa koşturur.

Bu nasıl bir Dünya! Hangi çağdayız?
Filler domuzlara kul olmuş gibi.
Orman kanunuyla ıssız dağdayız.
Yolsuzluk insana yol olmuş gibi.

Eşref-i mahluku yaratılanın.

Allah gazabetmez kul azmayınca.
Bir bakarsın görünmez didar gelir.
Yaprak düşmez Levh' inde yazmayınca.
Şükretmezsek; İbret-i medar gelir.

Ben zenginim. ben güçlüyüm diyenler.

Bal arıma sataşana ıvga’dan.
Uykum kaçar düşmanlara darısı..
Bal yapmaya zaman bulmaz kavgadan.
Meğer ki sataşan; eşek arısı.

Anne.!

A lmadan verdin her an, boğdun beni ihsana.
N e yapsam ödenmiyor bana geçen hakların.
N asıl affettireyim kendimi bilmem sana.
E lbette benim cevrim; saçındaki akların.

Anneler günüymüş bugün meğer ki.
Çocuklarım geldi Anne'lerine.
Benim Anne'm sağ olsaydı eğer ki!
Başımı verirdim çiçek yerine.

Yetmiş sekiz yaşındaki bu çocuk,