Nisari Özdoğan Şiirleri - Şair Nisari Öz ...

Aşk düşerse gönüle, iki gönül bir olur.
Bir de ikilik olmaz, kendinden kaçmak demek.
Yemen’li Veysel gibi; aşıklara pir olur.

Deli gönlün benden haberi yok ki.
Tutmuş yakam; beni bana bırakmaz.
Arzuları bitmez, o kadar çok ki;
Bana mal-mülk, mevki, makam; gerekmez!.

Kör nefis bir ömür boşa koşturur.

Bu nasıl bir Dünya! Hangi çağdayız?
Filler domuzlara kul olmuş gibi.
Orman kanunuyla ıssız dağdayız.
Yolsuzluk insana yol olmuş gibi.

Eşref-i mahluku yaratılanın.

Allah gazabetmez kul azmayınca.
Bir bakarsın görünmez didar gelir.
Yaprak düşmez Levh' inde yazmayınca.
Şükretmezsek; İbret-i medar gelir.

Ben zenginim. ben güçlüyüm diyenler.

Bal arıma sataşana ıvga’dan.
Uykum kaçar düşmanlara darısı..
Bal yapmaya zaman bulmaz kavgadan.
Meğer ki sataşan; eşek arısı.

Anne.!

A lmadan verdin her an, boğdun beni ihsana.
N e yapsam ödenmiyor bana geçen hakların.
N asıl affettireyim kendimi bilmem sana.
E lbette benim cevrim; saçındaki akların.

Anneler günüymüş bugün meğer ki.
Çocuklarım geldi Anne'lerine.
Benim Anne'm sağ olsaydı eğer ki!
Başımı verirdim çiçek yerine.

Yetmiş sekiz yaşındaki bu çocuk,

Yağmurun ortasına çekip aldı şemseyi.
Tam doğrulayım derken, gene çöktürdü felek.
Yemin olsun bir daha, kınamam hiç kimseyi.
hor gördüğüm her şeyi, bana çektirdi felek.

Neş'eli şen yuvamı, tebdil etti haraba.

Bir zamanların popüler ve saygıdeğer insanları.
Şimdilerin unutulmuşları. 3 milyon civarındaki,
büyük bir kısmının da çifte vatandaşlık aldığı
gurbetçilerimizden 1990 lı yılları serzenişleri.

O çocukluk yılları,
Aşksız konuşmaları,
Koştuğumuz yolları,
Gönül unutamıyor.

Duyulur diye ele,