Nisari Özdoğan Şiirleri - Şair Nisari Öz ...

Yine efkar bastı gamlı gönlümü.
Bana böyle niye kıydın a felek.
Gönül bahcemdeki gönca gülümü,
Açmadan tomurcuk koydun be felek.

Ağarttın saçımı, büktün belimi.

Ailen davetine gelmeyip aç kalaydım.
Keşke içmese idim sunduğun bir tas suyu
Karşılıksız aşkının muhatabı olaydım,
Vuku-u olmamışken; yaktı beni şuyu-u

Duydum ki; beklemişsin bir umutla yıllarca.

Geç anladım meğer; boşa yaşadım.
İlkbahar yaz geçti, güzüm kalmadı.
Yetmişimden sonra çıktı haşadım,
Takatsiz bedende özüm kalmadı.

Yakın görür iken tüm uzakları,

İslâm kadar kimse mihmandar değil.
Müslimanlar kimseye kindar değil.
Gayrılara sövenler dindar değil.
Gayrı isen sen uzatma dil bâri.

İslâm kırdı bozuk dönen çarkları.

Dünya; Gündüz gece için
Döner. Sen niye dönersin.
Tebriz'li Şems Yüce için.
Sen; Kime diye dönersin?

Babam yapmış idi bana.

Sohbetinde durma hodbin densizin.
Bir heliği olsa, atar dağ gibi.
Hiylesine akıl ermez dinsizin,
Olmayan cevheri satar dağ gibi.

Güvenip de tınaz bozma yelinde.

Kim bu bedbaht hain, şuursuz, densiz.
Tükürmeye değmez; yüzüne lanet
Dine de saygısız, belli ki dinsiz.
Bunların yaptığı her iş; Melânet.

Hiç durmadan koşuyorsun.
Bazan olup coşuyorsun.
Bunca yıldır yaşıyorsun,
Güldün mü ey! deli gönül.

Arzuların bitmediğni.

Benden diyalog isteyen,
Sünnete uysun da gelsin.
Ben kitap ehliyim diyen,
Kur'an'ı duysun da gelsin.

Konuşalım olursa mert.

Bulunmaz yaremi arama doktur
Dermansız derdime ilaç nideyim?
Benim bu derdimin dermanı yoktur
Yavrularım bekler bırak gideyim

İnce sızı yüreğimden gitmeyen