Nisari Özdoğan Şiirleri - Şair Nisari Öz ...

Dünür gitmek unutulmaz anısın.
Ailemin şerefisin, şanısın.
Oğlum canım, sen canımın canısın.
Sen de benim yavrum, kızım, gelinim.

Levh ile açılmış sana sinemiz.

İslâm kadar kimse mihmandar değil.
Müslimanlar kimseye kindar değil.
Gayrılara sövenler dindar değil.
Gayrı isen sen uzatma dil bâri.

İslâm kırdı bozuk dönen çarkları.

Yine efkar bastı gamlı gönlümü.
Bana böyle niye kıydın a felek.
Gönül bahcemdeki gönca gülümü,
Açmadan tomurcuk koydun be felek.

Ağarttın saçımı, büktün belimi.

Dünya; Gündüz gece için
Döner. Sen niye dönersin.
Tebriz'li Şems Yüce için.
Sen; Kime diye dönersin?

Babam yapmış idi bana.

Sohbetinde durma hodbin densizin.
Bir heliği olsa, atar dağ gibi.
Hiylesine akıl ermez dinsizin,
Olmayan cevheri satar dağ gibi.

Güvenip de tınaz bozma yelinde.

Kim bu bedbaht hain, şuursuz, densiz.
Tükürmeye değmez; yüzüne lanet
Dine de saygısız, belli ki dinsiz.
Bunların yaptığı her iş; Melânet.

Hiç durmadan koşuyorsun.
Bazan olup coşuyorsun.
Bunca yıldır yaşıyorsun,
Güldün mü ey! deli gönül.

Arzuların bitmediğni.

Benden diyalog isteyen,
Sünnete uysun da gelsin.
Ben kitap ehliyim diyen,
Kur'an'ı duysun da gelsin.

Konuşalım olursa mert.

Bulunmaz yaremi arama doktur
Dermansız derdime ilaç nideyim?
Benim bu derdimin dermanı yoktur
Yavrularım bekler bırak gideyim

İnce sızı yüreğimden gitmeyen

Bir bakar yaz olur, bir bakarsın kış.
Bir cazibedara düçarsın Dünya.
Gahu harabezar, gah nakış nakış.
Bohcanı yılda bir açarsın Dünya.

Fanilik görülür itirafında.