Nisari Özdoğan Şiirleri - Şair Nisari Öz ...

Bitmeyen naz, binbir eda.
Sen eyledin beni geda.
Canımı eyledim feda,
kıymet kadir bilmezmisin?

Meyil etme boş hevese.

Vatanımda üçbeş soysuz.
Türk'ün onurundan paysız.
Nankör; yüke gelmez huysuz.
Teper itoğlitler, teper.

Dalkavuğun eli tefte.

Çocukken okumuştum, kardeş nehir Rain'la.
Kader bu! bir de baktım komşu olduk Main'la.
Main kendi yurdunda, ben gurbette garibiz,
İkimiz de insanın hırsından muzdaribiz.

Bir zaman küheylandı, olmuş dolap beygiri.

Nedir bu dünyanın gidişi böyle?
Son sürat dönüyor, hız belli değil.
Şehirler bir oldu, en ücra köyle,
Oğlan belli deyil, kız belli değil.

Kalmadı sıcaklık sevgi yuvada.

Köyüm Gösterlim

Vilayetim Niğde. Gösterli köyüm.
Orada lütfoldu ekmeğim suyum.
Munis insanlardan oluştu huyum.
Ne mutlu! ben de bir ferdin Gösterlim

Koca Osmanlı'nın torunlarıydık.
Dünkü kulumuza köle ettiniz.
Kazandık dövizi oraya saldık.
Gönderdiğim marklarımı nettiniz?
O yetmedi, K.İ.T. leri de sattınız.

Ben; 'galu-bela' da Rabb'imsin dedim
'Bu gün kırk yaşına bastın' dediler.
Geçen ömrün kıymetini bilmedim,
Gönlüm kırk yıl daha yaşamak diler.

Geçecek ömrüm de geçmesin böyle.

Beden için neler icad eyledi.
Madde görünüyor, mana nerdedir?
Masiva insanı nedip neyledi.
Çıkar baş üstünde, hukuk yerdedir.

Bilgi çağı geldi yolu saptırdı.

Yeter artık bu ızdırap,
Yüreğim aşkınla harap.
Ayağın altına turap,
Olayım, 'ol' de nazlı yar.

Suçum varsa eyle berat.

Karıştı trafik, bir yol bulaydık.
Menzile götüren yollar nerede?
Ya erken geleydik, ya geç kalaydık.
Çocukluğumdaki hallar nerede?

Daha ister karun kadar malınan.