Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Molla Kasım'a söyleyin, şu bizim Yunus ölmedi! Yaşıyor..
Sevgiliye kavuştu! ve huzuru-mahşerde, seni bekliyor..
Artık "sarı çiçeğe" anasını babasını sormuyor!
O, çiçekler içinde uyuyor..

Molla Kasım'a söyleyin, şiirleri tükenmedi!

‎Sol Elimle Yazdım


‎Yüreğinin sessiz yankısına dokunsun diye
‎Sol elimle yazdım
‎sokağın sus pus gecesini

TERAZİNİN PEYGAMBERİ

bir sabah değildi bu
bir çağın yavaş yavaş eğildiği bir vakitti
Medyen’in üstüne çöken ince bir sis
sadece havayı değil

Kurabiye kokusu ve kareli battaniye keyfinde
begonvil ıtırı sarmalında balkonumun rüzgarına asarken umutlarımı şakaklarıma kar yagmış buldum kendimi
Üşüdüm teuta hiç üşümediğim gibi
Söyle bu neyin laneti?

Sevdiğim vardı benim ve sevenim

Tren Garında Kalan Umut

Garın saati yine yanlış zamanı gösteriyordu o sabah.
Belki de kimsenin doğru zamanı kalmamıştı artık.
Bir kadın bekliyordu, elinde yıpranmış bir defter,
üzerinde yalnızca bir cümle yazılıydı,

YIKILMAYAN KALE

Kıskançlık sardı dört bir yanımı
Dikenli teller gibi saplandı yüreğime
Yok etmek istediler beni
Değiştirmek unutturmak silmek

Yıldızların aklına şaşıyorum!
Gözlerin dururken, ne işleri var gökyüzünde?

Nimet Öner

YABAN BÜLBÜLÜ

Gecenin sessizliğinde cesaret bulup öttü yaban bülbülü
ne bahçesi vardı
ne dinleyeni.
Sesi dağınıktı,

Yağmurun şarkısı

Bulut ve toprak ezelden beri sevdalı!
Ne bulut toprağa iner, ne de toprak buluta yükselir
Hem biliyormusun, yağmur bulutun toprağa olan hasretinin eseri.

YAKAMOZLAR KARAYA VURUYOR YOKLUĞUNLA

Gidişinin üzerinden kaç yıl geçti, bilmiyorum?
İçimdeki hayat pınarı kurumuş,
Sahra çölü kurulmuştu aynı anda
Ve bugün