Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

ZAMANIN KUYUSUNA İNİŞ

Kapı aralandığında
karşımda duran şey bir yol değil
sonsuz bir düşüştü

Zamanın Unuturamadığı Kadınlar 6

Zaman geçer.
Şehirler değişir.
Saraylar yıkılır.
Tahtlar tarihin tozuna karışır.

İkinci Sır Zamanın Yankısı

Bir kuyudan çıktım
Kuyunun sesi hâlâ içimdeydi
Adımlarım her yere basmıyor
adımlarım hatıraların kemiklerine dokunuyordu

Zanların Gölgesinde
‎
‎Sizin suizan'larınız
‎Baş edemedi benim hüsn-i zan'ımla
‎İftira okları yönelirken kalbime
‎Ben dualarla donattım yüreğimi

‎ZANLARIN GÖLGESİNDE
‎
‎Bu dizide, bir kalbin neyle sınandığını neyle sustuğunu ve neyle aklandığını okuyacaksınız
‎Her dize, dışarıdan anlaşılmayan bir iç yangının sessiz diliyle yazıldı. İftiralara zanlara, yargısız infazlara karşı kalbin en asil savunması susmak ve sabretmek
‎Bu şiirler bir çığlık değil, bir duruşun, bir teslimiyetin, bir hüsn-i zan'ın beratıdır
‎Kendi sessizliğinde büyüyen herkes, bir gün susuşuyla da konuşur

ZEHRİ KİM İÇTİ MARAN

Söyle Maran,
O gece zehri kim içti
Ben mi dudaklarında senin adınla

ZEMBÎLFİROŞ

Redd-i Aşkın Destanı

Silvan
taşın susarak konuştuğu şehir,

Zikir

Ah sevgili;
Seni düşünmeye başladığım anda,
Heredot gelip yamacıma, ismine çıkan cümlelerin haritasıyla, aşkın tarihini yazmaya başlıyordu..
Homeros öte yandan ilyada destanının yapı taşlarını diziyordu, parmak uçlarında gezdirdiği göz nuruyla...

Zilanın çocukları

Vakitlerden bir cehennem vaktiydi
Zamanlardan zulüm
Geceydi karanlıktı rüzgar esmiyordu bir yaprak kıpırdar korkusuyla...

Zincirlerden Göğe

Kumun sıcağı ayak tabanını yakarken
Gökyüzü susuzluğun ateşinde bile serin kalır mıydı
Bir avuç insanın kalbinde
Hakk’ın adı yıldızların nefesi gibi saklıydı