Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Her şey ait olduğu yere döner

Bir yara düşünün daha tazedir sıcaktır kanıyordur
Darbenin şaşkınlığından ne olduğunu bilemeyiz..
Sıcaklığından acısını duyamayız..
Kan akışından yaranın derinliğini göremeyiz..

TERAZİNİN PEYGAMBERİ HZ ŞUAYB

Gün daha doğmadan
Medyen’in üstüne ince bir sis inerdi
ve o sisin içinden
insanların elleri görünürdü önce

Ben Nemrut un kızı değildim!..
Ama sen, İbrahimin oğlu oldun ve kırdın içimdeki putları...
Şimdi seyreyle gözlerimde doğan güneşi, ellerimde eriyen kutupları..

Nimet Öner

Hoş Geldin Sabahıma

Soluğu isli bir geceydi bitmek nedir bilmiyordu
Gözlerim takılı kalmıştı bir noktada
Zaman tutuklanmıştı faili ayan beyan bir suçla
Ve canım cenderede sıkışmış

HÜSEYNİ MAKAMI
Yağmurlu Bir İstanbul gecesi
Belli değildi bulutların rengi
Sokaklar ıslak insanlar telaşlı
Hiç telaşım yok ki; deli deli çarpma
Daha sabaha çok var

Hüsn-i zan

Çocukluğundan kalma bir bakış vardı kadının gözlerinde!
Işık huzmeleri birbirini kovalıyordu..
Eğilmiş omzundaki meleğe bir şeyler söylüyor,
Melek ağlıyordu..

Hüsn-ü kabul

Ben sizi nereden tanıyorum bayım?
Hani sisli bulutlar arasından bakarken ben, gülüşü ile günüme gökkuşağı misali renkler seren siz miydiniz?

Hani karanlık bir kuyudayken

Güneşin Şifası

Bugün bir güneş doğdu ki,
yalnız gökyüzünü değil,
yaralı kalpleri de ısıttı.

Güneş Seninle Konuşur

Bir gün değil,
her günün başlangıcında
adını fısıldıyor rüzgâr
Sabah Güneşim diyor,

GÜNEŞTEN ÖNCE DÜŞ GÖZLERİME

Seni düşündüm İstanbul'a yağmur yağarken
Tüm şehir uykusundan uyandı
Seni düşündüm
Çığlık çığlığa kuşlar yağmura aldırmadan mavi düşlere