Dur Şairem Dur Dağlar
Dur şairem
Dağları yazma artık,
Dağların ciğerlerini çoktan söktüler.
Bir zamanlar ululuklarında
DAHA ÇALINMADI SON ŞARKIM
Görüyorum yansımada, yüzümde hüzün çiçekleriyle,
Baskın yemiş bir yağmur ikindi sinden sonra, dağlanmış bahar gibiyim.
DOĞUŞ VE İLK IŞIK
Karanlığın en derin kuyusunda
henüz adı konmamış bir yankıydım
zamanın nabzı sonsuzluğun nefesi
DÖRDÜNCÜ SIR
Kapılar ardı ardına çoğaldı
ve dördüncü sır beni
dört unsurun meydanına çağırdı
DUA
benim kalemimden Kadınların Ruhu İçin
Ey gökyüzünü yeryüzünün üzerine sabırla örten Kudret,
Biz, susmayı öğrenen kadınlarız.
Durmaz dünyanın saati
Bir zamanın içinden geçiyorum
sessizliğin en koyusuna doğan bir yıldız arıyorum
Kaybolmuşluğun gölgesinde
bir mum yakmak
Dur Şairem Dur
Dur şairem dur bırak kalemi
kanlı bir hançer gibi masanın üstüne,
çünkü kelimeler artık yarayı değil
Devayı büyütüyor koynunda.
Düşleri Bir Deftere Çizdim
Akşam olunca kız odasına çekildi.
Ceplerini boşalttı
Bir salıncak,
bir şemsiye,
Düş Treni ve Kayıp Şemsiye
O sabah kasabanın istasyonuna
gökyüzü biraz geç uyanmıştı.
Bulutlar hâlâ uykuluydu,
ve rüzgâr hafifçe esniyordu.
-
Kasım Akçay
-
Fulya Aras Koca
Tüm YorumlarDünyada bir tane Hayat Hanım olsaydı kahrı çekilirdi Nimet Hanım ,o kadar çekilmez hayat hanımlar var ki!
"Nedir şu hayattaki en büyük kazanım?" sorusunun benim için cevabı hep aynı olmuştur. Dost. Evet hayata olabilecek en büyük kazanım dosttur efendim. Canının yanına candaş olacak bir dost, ki böylesinin değeri bin ömre bedeldir. O dost ki haldaşındır, sırdaşındır, ruhunun ve dimağının doygunluğudur, ...