Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Düşleri Bir Deftere Çizdim

Akşam olunca kız odasına çekildi.
Ceplerini boşalttı
Bir salıncak,
bir şemsiye,

Sonsuzluğa Günce

Ey zamanın eşiğinde duran kalbim,
biliyorum, bu yazı sana ait olacak.
Bir taşın sabrı, bir suyun akışı gibi
ne duracak, ne bitecek.

Sonsuzluğun şiiri

Sen merhaba dedin ya
işte o anda
zaman durdu,
yıldızlar göz kırptı birbirine,

SORULMAYAN SORULAR

Sorma bana memleketimi
Bazı çocuklar
bir ülkenin haritasında değil
yıkık bir duvarın gölgesinde büyür

Sessiz Bahçe

Bugün, acılarımı sırtlanıp yürümüyorum.
Onları iç dünyamın küçük bahçesinde bir kenara bıraktım.
Kimsenin bilmediği, kimsenin bakmadığı
Yine de inatla filiz veren o bahçeye

Sessiz Çığlıklar

Gecenin en karanlık yerinde,
Bir çığlık kopar içimden,
Ama hiç kimse duymaz.
Sesim boğulur duvarların arasına,

Sessiz Cümleler

Konya’da Bıraktığım Gölge

Bir sabah vakti
Şehre değil kalbime vardım Konya’da

SESSİZLİĞİN OMUZUNDA

Ben, rüzgârın kızıyım.
Adımı ne dağ bilir, ne deniz söyler
Her ikisi de bir sır gibi taşır içlerinde.
Bir dağ başında doğdum,

Dur Şairem Dur Sessizlik ve Çığlık

Dur şairem
Çünkü sessizlik artık bir dua değil,
bir mezar taşıdır dudaklarda.
İnsanlar konuşmuyor artık

Sevda kesiği

Hayatın karanlık bir sokağında,
En kısık sesiyle bir kız ağlıyordu..

Diline bir şarkı takılmış, aşk makamında mırıldanıyordu..