Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Yalanın Ateşi

Bir kelâm etti cihân, sahte bir nûr, kuru duman,
Gözümde kandil iken söndü ansızın yalan.

Sözde vefâ, özde hîle, gönlüm oldu virâne,

Yaralı

Her gün tam bu saatlerde senli dalgalarla duygu denizine dalıyorum!
Ve daha ismin dudağıma düştüğü anda, vurgun yiyorum..
Nefesim kesiliyor
Diplere düşüyor,

Yarım Kalan Bir Serçe

Biliyor musun yüreğim
serçeler ağlayınca ölüyorlar
Kimse görmüyor
çünkü gözyaşları

YOKLUĞUNA YASTIK ALTI ŞİİRLER BİRİKTİRİYORUM

Ben seni sevdiğim zamanlarda,

Sevmekten hükümlü yüreklere hasret cezası biçiliyordu.

Ya Yunus

biz seni okuyarak değil,
ağlayarak öğrendik.
Dizelerinden değil,
yara yerlerimizden bildik seni.

Ya Yunus

biz seni okuyarak değil,
ağlayarak öğrendik.
Dizelerinden değil,

Yazılmamış ve Gönderilmemiş Bir Mektup

İlyas,

Bazı cümleler boğazda kalır,
bazı vedalar sadece gözden yapılır.

Yaz Şairem Yaz

Yaz şairem yaz!
Kalemin artık uyandı,
kını kırıldı,
mürekkep yeniden kana karıştı.

Yaz şairim

Sen şiirini yaz şairim!
Anlat dünya meselelerini, barış güvercinleri uçuşsun şiirin semalarında
Gönül işlerini ince bir sitemle işle, tüm yarım kalmış sevdalar raks etsin mısralarında
Yaz şairim

Yeis Çiçekleri

Sorma bana bu güne kadar neredeydin diye

Siyah gidişlerle boğuşuyordu yüreğim hayli zamandı
Güçsüzdüm, düşsüzdüm, Saçlarımdaki yeis çiçeklerini hiçliğin ilk hecesinde büyütmüştüm ve tükenişimle üzerlerini örtmüştüm