Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

USTAM

Bana yürümeyi öğrettiğin gibi, durmayı da öğret ustam..
Konuşmayı öğrettiğin gibi, susmayı da öğret..
Ağlamayı öğrettiğin gibi, gülmeyi de öğret!

ÜŞÜTME YÜREĞİNİ

Soğuk bir kış sabahına açtım hasretinle akşama benzeyen  gözlerimi
Yarım metre kar var memlekette
Saçak saçak buz sarkıyor çatılardan.
Zincirsiz araçlarla yola çıkmak yasak diyor uzmanlar

Tüy Düşümüne Yazılmış Mektuplar


Özlem
Her tüy bir hasretin tanığı
Her savruluşunda biraz daha büyür içimde özlem

Tüy Düşümüne Yazılmış Mektuplar

Sevgiliye yazılan kelimelerden değil
göğe savrulan tüylerin altında saklanan mektuplardan
İşte benim kalbimden sana fısıldayanlar

ÜÇ CEMRE

Sen istersen hiç sevme beni sevgili
İstanbul'u sev
Ben sende  kaybederim kendimi
Sonra bulurum İstanbul'un bir arka sokağında  gözlerinle

ÜÇ CEMRE

Sen istersen hiç sevme beni sevgili
İstanbul'u sev
Ben sende  kaybederim kendimi
Sonra bulurum İstanbul'un bir arka sokağında  gözlerinle

ÜÇÜNCÜ SIR

Kapı ardı ardına açılırken
üçüncü sır sessizce karşıma çıktı

Yüzüm sana döndüğünde

Da Vinci’nin fırçasından damlayıp tuale

Monaliza oluyorum

SON KEZ GÖRMEK İSTEDİ

Son defa göreyim seni dedi adam.
O söz,
bir vedanın değil,
bir cehennemin kapısıydı.

Sonsuz ecelin kinaye si


Önce ay ilişti geceye tüm haşmetiyle..
Sonra, bir yıldız konakladı ayın kirpiklerine..
Daha sonra, Züleyhanın gözleri düştü odanın penceresinden içeriye..