Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Tren Garında Kalan Umut

Garın saati yine yanlış zamanı gösteriyordu o sabah.
Belki de kimsenin doğru zamanı kalmamıştı artık.
Bir kadın bekliyordu, elinde yıpranmış bir defter,
üzerinde yalnızca bir cümle yazılıydı,

TANRI, "SUS !" DEDİ BEBEĞE !

Bebekler gelir dünyaya,

SON KEZ GÖRMEK İSTEDİ

Son defa göreyim seni dedi adam.
O söz,
bir vedanın değil,
bir cehennemin kapısıydı.

Sonsuz ecelin kinaye si


Önce ay ilişti geceye tüm haşmetiyle..
Sonra, bir yıldız konakladı ayın kirpiklerine..
Daha sonra, Züleyhanın gözleri düştü odanın penceresinden içeriye..

Düşleri Bir Deftere Çizdim

Akşam olunca kız odasına çekildi.
Ceplerini boşalttı
Bir salıncak,
bir şemsiye,

Sonsuzluğa Günce

Ey zamanın eşiğinde duran kalbim,
biliyorum, bu yazı sana ait olacak.
Bir taşın sabrı, bir suyun akışı gibi
ne duracak, ne bitecek.

Sonsuzluğun şiiri

Sen merhaba dedin ya
işte o anda
zaman durdu,
yıldızlar göz kırptı birbirine,

SORULMAYAN SORULAR

Sorma bana memleketimi
Bazı çocuklar
bir ülkenin haritasında değil
yıkık bir duvarın gölgesinde büyür

Molla Kasım'a söyleyin, şu bizim Yunus ölmedi! Yaşıyor..
Sevgiliye kavuştu! ve huzuru-mahşerde, seni bekliyor..
Artık "sarı çiçeğe" anasını babasını sormuyor!
O, çiçekler içinde uyuyor..

Molla Kasım'a söyleyin, şiirleri tükenmedi!

‎Sol Elimle Yazdım


‎Yüreğinin sessiz yankısına dokunsun diye
‎Sol elimle yazdım
‎sokağın sus pus gecesini