Bir sevda ki bu anlatılmaz…
Her gözyaşı, boşa akmaz…
Derinden sevmenin bedeli ağır…
Bu nasıl bir derya hiç gözükmez…
Bir sevda ki bu anlatılmaz…
Bugün yine sensiz uyandım.
Sevdamın yaralı yüzü…
Güneş yine doğmamış,
Kokunu bıraktığın yerde kaldım…
Gönlümün nefesi, neredesin?
Ben sana kör kütük âşıktım
Şimdi sırılsıklam sevdalıyım.
Gel sevdiğim gel...
Aklımı kaybetmeden gel.
Ruhumu öldür yeter.
Zaten ben, benden beter...
Meczup artık kalabalığı sevmez,
Nerede bir çıkmaz sokak var
Yüzünü duvarlara çevirir...
Günahlardan sıyrılmak isterken,
Çok şey istemedim ondan aslında,
Sevmesini bile beklemedim…
Bir “gerçek” yeterdi,
Bir “dürüst” bakış…
Ama o hep sustu,
Hep bir adım uzakta kaldı,
Bir köy yolunda başladı gönlümün talanı,
Gözlerin değdi yüreğime, dağ oldu dumanı.
Ben sana vardıkça yollarım kesildi,
Çıkmaz sokak oldun, yüreğimde hançer izi…
Sana yanıyorum, sana yanıyorum,
Seni seviyorum Mûtenâ…
Şimdi öyle bir yerdeyim ki,
İzinin kaybolduğu yerde…
Kokuna başka sokaklar değmiş,
Hasretine bulutlar çökmüş.
Nasıl anlatsam, bilemiyorum,
İçimde ateş, silemiyorum.
Her gece senle direniyorum,
Sensiz hayata giremiyorum.
Dört duvar küskün, benle barışık,
Bir sen yoksun, o kadar…
Ben hiç sevmemiştim, aşk nedir bilmezdim.
Sen geldin, kalbimde çiçekler açtı birden.
Dünya gözümde güzelleşti, ışıkla doldu.
Sen varsan ben varım, nefesim.
Hiçbir şey istemem senden, yük olamam.
Ah, nefesim…
Biliyor musun, her sabah gözlerimi açtığımda senin adını fısıldıyorum sessizce.
Bazen dudaklarım söyleyemiyor, kalbim konuşuyor seninle,
Ama o boşluğun içinde bir türlü ulaşamıyorum sana.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!