Bir ömür yıkıldı, gönlümde,
Hatalar yük olmuş, kalbimce,
Dönüp de bağışlar kendini önce,
Yol gösterir bana ateşböceği.
Gaye kalmamışken derman ararım,
Bazı adamlar vardır onlara ne şiir yazılır ne de destan.
Oturup baştan aşağı süzersin en derinden en içten.
Elleri nasırlıdır, yüreği gibi.
Acı çekmeyi bırak, gözyaşı nedir bilmez.
Gülüşü can yakmaz, yürek sızlatır.
Gülüşü ömre bedel değildir, ömür çürütür.
Bilmiyorum sen kimsin!
Anlamaya çalışıyorum, ama seni tanımıyorum.
Ya yıllarca beklediğimsin.
Belki de seni sabırla bekleyenim.
Sabah oluyor bazen, aklıma düşüyorsun.
Acaba diyorum o da “yok ya sen kimsin,” diyorum, sonra susuyorum.
Batsın bu dünya, dedim yüreğimde.
Bir teselli ver, sensiz geçen günlerime.
Dil yarası derindir, unutmak ne mümkün,
Sevemedim kara gözlüm, bu gönlüm seninle hüzün.
Kaderimin oyunu, bahtımın cilvesi.
Ben… seni sevmedim ki.
Bunu söylerken bile canım acıyor,
çünkü sevmek istedim belki,
ama olmadı.
Gözlerim sızlar yine sen yoksun.
Ayrılık sanki kapımı çalıyor,
Artık nefes alamıyorum.
Bilirsin seni ne çok ben severim.
Kim bilir kimlere gidiyorsun.
Kalbimde sen varsın, gizli bir sır,
Sana her bakışım içimde pır pır.
Sözler boğazımda düğüm düğüm durur,
Yüreğim yanarken dilim hep susar.
Korkum büyüktür, yük olur sana,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!