Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Karaman kültürünü yaşıyor, yaşatıyor,
Karaman’a adanmış pirdir Ali Menekşe.
Geçmişte olanları bugüne taşıtıyor,
Karaman’la dopdolu sırdır Ali Menekşe.

Tarihi yapıları birer birer sayandır,

Karaman gençlerine müzikte örnek oldu,
Yurt dışına türküler götürendir Murat Ay.
Memleket ezgileri kitabında yer buldu,
Karamanlı gönlüne oturandır Murat Ay.

Memleket sevgisiyle eserler yaratandır,

Karaman O’nu tanır, O’da Karamanlıyı,
Namı Süreyya Büfe, işi deva bulmaktır.
Öncelik torununda, seviyor her canlıyı,
Amacı dertlilere Lokman Hekim olmaktır.

Her türlü baharatın iyisini arıyor,

Karaman çöl olacak, susuzluk büyük sorun,
Bilimsel gerçeklerden kaçarak çözülemez.
Bu kentte yaşayanlar çok pişman olur yarın,
Tarlaları satıp da göçerek çözülemez.

Üçbeş metre kazınca su çıkardı ezelden,

Vicdan ile mertliğin birleştiği insandır,
Her türlü güzel huyun yerleştiği insandır.
Halkın içinden geldi avukat Şahin Yıldız,
Halkın isteklerinin hürleştiği insandır,
Hak, hukuk, adaletin gürleştiği insandır

Çeltek benim doğum yerim,
Karaman’ı unutamam.
Bahçelerde aktı terim,
Karaman’ı unutamam.

Sokağımızdır Zaviye,

Karaman kadınları üreten kadınlardır,
Azları çoğaltarak yaratan kadınlardır.
Kızıllar halısının nakışında adı var,
Eserini her yerde aratan kadınlardır.

Bağlarda, bahçelerde emekleri yeşerir,

Kalenin yanında kale gibiydi,
Mezarlık içinde candı okulum.
Hatuniye kadar bile gibiydi,
Tarihe yakından kandı okulum.

İlk öğrencileri biz olduk Onun,

Karaman kokulu şiir yazmaya,
Okuryazar olur olmaz başladım.
Heceleyip kafiyeler düzmeye,
Destanları bilir bilmez başladım.

Bekir Sıtkı Erdoğan’ın izinden,

Karaman evimizde kurbansız yıl olmazdı,
Kimi koyun kesildi kimi de karakeçi.
Rahmetli babam benim ele bıçak almazdı,
Tavuk bile kesmeye dayanmıyordu içi.

Geniş bir bahçe vardı, kurbanlar beslenirdi,