Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Şubat ayı sonunda umutlarım yeşerir,
Karaman’da bu ayda havaya cemre düşer.
Köylerdeki hareket sevincimi taşırır,
Pınarbaşı’nda dolan kovaya cemre düşer.

Hacıbaba Dağında, Karadağ’ın başında,

Kollarını açmış bekler Karaman,
Gurbette yaşamak zor diyen gelsin.
İnsanı insana ekler Karaman,
Orda evim barkım var diyen gelsin.

Karaman’a gelsin tarih özleyen,

Uzaklaşmak için gamdan, kahırdan,
Karaman yoluna düşerek gelin.
Ankara, İstanbul, Eskişehir’den,
Hızlı tren ile koşarak gelin.

Mehmet Bey, Atatürk akla gelince,

Ömrümün geçtiği üç güzel yer var,
Dostlara selamlar saldığım yerler.
Karaman, Ankara, Aydıncık civar,
Sevgiyle bağlanıp kaldığım yerler.

Karaman dünyayı gördüğüm mekân,

Karaman anneleri Maderi Mevlana’dır,
Nefise Sultan gibi medresesi olandır.
Atatürk yetiştiren Oğuz Soylu anadır,
Zübeyde Ana gibi kurtarıcı bulandır.

İlaldı Hatun gibi köprü kuran anadır,

Türk Dilinin Başkenti futbolda yıldızlaştı,
Şimdi de sahalarda tezi var Karaman’ın.
Mehmet Bey’in, Yunus’un torunları uzlaştı,
Atatürk’ün soyundan özü var Karaman’ın.

Karaman FK çıktı çok takımla çekişti,

Kartap, Karkev, Karev’in İkev vardı yanında,
Sivil toplum örgütü sayana selam olsun.
Adı geçsin geçmesin Karaman’ın şanında,
Elini taş altına koyana selam olsun.

Eğitime, kültüre katkı sağlamış ise,

Karaman’dan uzağa düştü bizim yolumuz,
Memleketi severek kalana selam olsun.
Hasretle selam saldı eşe dosta dilimiz,
Dostluk selamımızı alana selam olsun.

Toprak damlı evlerde çile çekenlerdeniz,

Karaman pandemide iyi sınav vermiyor,
Can hemşehrim ne olur ihmal etme önlem al.
Yapılan uyarıyı kimler neden görmüyor,
Maske takın, el yıka, topluluktan uzak kal.

Hemşehrimiz Atatürk bilimle yol gösterdi,

Karaman depremlerde çok iyi sınav verdi,
Depremzede kalbine oturdu Karamanlı.
Felaket yerlerini kendi toprağı gördü,
Neyi var neyi yoksa götürdü Karamanlı.

Ticaret Odası’nda ‘kurtarma gücü’ kurdu,