Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Cibilliyetimden memnunum şükür,
Türk’e düşman olan cibilliyetsiz.
Fikrimi söylersem görmeyin hakir,
Beni nadan bilen cibilliyetsiz.

Emperyalist kulu olmuş değilim,

Yalanı paylaşır, tellalı olur,
Gerçeği göremez kimi cahiller.
Sözünü düzeltsen belalı olur,
Bir yanıt veremez kimi cahiller.

Mürekkep yalasa dili tutulur,

Dikkat çeker kimi şeyler,
Bildiğimiz şeyler bunlar.
İnsan lüksü nider, neyler,
Aldığımız şeyler bunlar.

Biri yerken biri bakar,

Siyasette yalanlar söyleyene yakına,
Kuyruklu yalanlara kanana acıyorum.
Haramların bakmadan karasına, akına,
Besmeleyi çekerek banana acıyorum,

Görmedik mi teröre dünkü açılanları,

Samimi bir tavırla dürüstlük eden bensem,
Çıkarı zorbalarda görene ahmak derim.
Mazlum olan insanın yanında giden bensem,
Zalimlere gönlünü verene ahmak derim.

Doğruya yakınlıkla avunan biriyim ben,

Tanrı’nın selamını Özgür’ce veririm ben,
Halkı kulu, kölesi bilene selam vermem.
Selamı dostluk için girişim görürüm ben,
Mazlumların düşmanı olana selam vermem.

Adaletsiz düzende hiç tarafsız kalamam,

Muktedire yaltaklanan güçlenir,
Özgürlüğe vurulana yanarım.
Yandaş olan makamlarla taçlanır,
Boş umuda sarılana yanarım.

Hak, hukuk, adalet isteyen bakar,

Sevgili Atatürk’üm büyüklüğün şahlandı,
Dincinin elindeki kozlar Kemalist oldu.
Yeni yeni takiye, yalanlar peydahlandı,
Cumhuriyet düşmanı yozlar Kemalist oldu.

Atatürk’ü sevsinler, vallahi hiç kıskanmam,

Utanmazlık modadır, ikiyüzlü insanlar,
Yüzünün bir yanıyla gülenler utanmıyor.
Durum yürek yakıyor, bunu görenler anlar,
Ağlanacak halleri bilenler utanmıyor.

Namuslu namussuzu gözlerinden tanıyor,

Ülkede bozuk düzene,
Uymayanlar zarardalar.
Yandaş olup da ezene,
Kaymayanlar zarardalar.

Kazanç kapısı dincilik,