Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Nerde güvercin görsem Karaman gelir akla,
Düşlerimde uçuyor Karaman Güvercini.
Çocukluktan bilirim, evciller atar takla,
İyi insan seçiyor Karaman Güvercini.

Yaban güvercinini vuranları unutmam,

Karaman’da ben bir güzel görmüşüm,
Ak üzüm bitiren asmaya benzer.
Bir sallanır, bir sallanır görseniz,
Güzeller içinde yosmaya benzer.

Dudakları al al olmuş dövüşür,

Otuz altı yıl oldu Karaman il olalı,
Konya-Karaman dersen üzülür Karamanlı.
Çok asırlar geçmiştir tarihte yol alalı,
Aydınlar bilmez ise bozulur Karamanlı.

Onlarca fabrikası, tanınmış markası var,

Karaman depremlerde çok iyi sınav verdi,
Depremzede kalbine oturdu Karamanlı.
Felaket yerlerini kendi toprağı gördü,
Neyi var neyi yoksa götürdü Karamanlı.

Ticaret Odası’nda ‘kurtarma gücü’ kurdu,

Muktedire yaltaklanan güçlenir,
Özgürlüğe vurulana yanarım.
Yandaş olan makamlarla taçlanır,
Boş umuda sarılana yanarım.

Hak, hukuk, adalet isteyen bakar,

Sevgili Atatürk’üm büyüklüğün şahlandı,
Dincinin elindeki kozlar Kemalist oldu.
Yeni yeni takiye, yalanlar peydahlandı,
Cumhuriyet düşmanı yozlar Kemalist oldu.

Atatürk’ü sevsinler, vallahi hiç kıskanmam,

Tanrı’nın selamını Özgür’ce veririm ben,
Halkı kulu, kölesi bilene selam vermem.
Selamı dostluk için girişim görürüm ben,
Mazlumların düşmanı olana selam vermem.

Adaletsiz düzende hiç tarafsız kalamam,

Utanmazlık modadır, ikiyüzlü insanlar,
Yüzünün bir yanıyla gülenler utanmıyor.
Durum yürek yakıyor, bunu görenler anlar,
Ağlanacak halleri bilenler utanmıyor.

Namuslu namussuzu gözlerinden tanıyor,

Ülkede bozuk düzene,
Uymayanlar zarardalar.
Yandaş olup da ezene,
Kaymayanlar zarardalar.

Kazanç kapısı dincilik,

Dikkat çeker kimi şeyler,
Bildiğimiz şeyler bunlar.
İnsan lüksü nider, neyler,
Aldığımız şeyler bunlar.

Biri yerken biri bakar,