Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Trol felaketi sardı medyayı,
Lağım suyu gibi akıyor Trol.
Çamurla sıvıyor güneşi, ayı,
Her yerde ortaya çıkıyor Trol.

Gazete, tivıtır, feyisbuk onda,

Küfrettiği adamın ellerine sarılmış,
Yüzüne bakıyorken yüzü hiç kızarmıyor;
Anlaşılan hırs ile ar damarı yarılmış,
Elini sıkıyorken yüzü hiç kızarmıyor.

Çobanlardan korkmazdı kurt gibi saldırırdı,

Korkmuyorum Üstadım İstiklali kazandık.
Umutlu şafaklarda yüzüyor Al Sancağım.
Erzurum üzerinden Edirne’ye uzandık,
Yurdumun dört yanını geziyor Al Sancağım.

Dökülen kanlarımız Yurduma helal oldu,

Mehmet Ali Kışlalı bir okuldu basında,
YANKI’sı çığır açtı dergiler dünyasında.
Gazeteci doğmuştu, hep öyle yaşamıştı,
Tüm ömrünü geçirdi haberler arasında.

Gazeteler yönetti, okullarda ders verdi,

Aktekke Camisi minaresinden,
Duyulan ezandan tanırım onu.
Yüreğe işleyen sala sesinden,
Ölene ağlıyor sanırım onu.

Mehmet Ali hoca Koçak’tı tamam,

Bindik bir alamete, yönümüz kıyamete,
Merakımız artıyor, dur bakalım n’olacak.
Razıyız melamete, çıksaydık selamete,
Kimileri yırtıyor, dur bakalım n’olacak.

Üretenler mahrumdur haklarını almıyor,

Benden sana zarar gelmez azizim,
Onun için sana verdim merhaba.
Aramızda hiç düşmanlık yok bizim,
Dostluğuna selam durdum merhaba.

Nasıl ise bir insanın görüşü,

Meşruiyet satılmaz, emekle üretilir,
Namusuyla iş gören yiğitler meşrulaşır.
Toplumsal değerlerle adalet türetilir,
Hukuka uygun olan kâğıtlar meşrulaşır.

Güçlüden merhameti dilenen meşru olmaz,

Ülkesini, ulusunu sevendi,
Her tezinde Atatürk’e güvendi.
Düşünce üretti Metin Aydoğan,
Kitaplarla aydınlığı övendi.

Türkleri aldatan hileyi yazdı,

Analar büyütüyor başından öpe öpe,
Zalimler öldürüyor yerlerde tepe tepe.
Gazeteci olmuştu, gerçeği arıyordu,
Görevini yaparken öldü Metin Göktepe.

İşkenceden geçmişti canı dayanamadı,