Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Koyun can derdinde kasap et ister,
Köpek taraf olmuş, çoban amade.
Gel sen bu sürüye çıkar yol göster,
Ağıllar tuzaktır, yaban amade.

Kasabın gücü var otlak kiralar,

Menemen’de yaşandı lanetli acı olay,
Devrimlere saldırdı yobazlar alay alay.
Atatürk’ün askeri göğsünü siper etti,
Cumhuriyet korurken şehit oldu Kubilay.

Emperyalist kulları vatana düşman idi,

Büyük hırsızları eleştirirken,
Küçük hırsız bana musallat oldu.
Övgüyü, yergiyi üleştirirken,
Şimdi tüm öfkemiz küçüğe kaldı.

Komiserim diyor beni ararken,

Kullanışlı aptallar kime hoş gelir bilmem,
Bana göre bunların pirleri şaibeli.
Sanları aydın olsa bile ciddiye almam,
Cereyanı dışardan, nurları şaibeli.

Devrimci geçineni Soros’tan besleniyor,

Aydıncık’ta yıllardır bakmaya doyamadım,
Ağustosun sonunda açıyor kum zambağı.
Deniz dibinde susuz kalmaya kıyamadım,
Bilmem ki suyu nerden içiyor kum zambağı.

Kokusunu aldıkça gönül zenginleşiyor,

Dinci, ırkçı olandan ulviyet* beklenemez,
Kutsallara saldırır, Kuranı yakar bunlar.
İnsanlıktan çıkanlar topluma eklenemez,
Sevginin yuvasını faşistçe yıkar bunlar.

Uygarlık değerleri saygı ile yükselir,

Ne çok kurban gördük biz, bayramı göremedi,
Tarikat yurtlarında yananlar kurban oldu.
Gençliğine doymadı, murada eremedi,
Vatan için canını sunanlar kurban oldu.

Çifte kurban kesenin bakmayın cakasına,

Kurşun adres sormaz kördür dense de,
Namerdin kurşunu adres soruyor.
Kiralık tetikçi enselense de,
Adresi verenler saklı duruyor.

Hırsızın, soysuzun elinde silah,

Depremde beklenen Hızır’dır Onlar,
Kurtarma ekibi gelen umuttur.
Canı dişe takıp hazırdır Onlar,
Kurtuluş yolunu bulan umuttur.

Her türlü felaket gününde gelir,

Hem bilim insanıydı, hem de basın eriydi,
Yeri iyi yetişmiş insanların yeriydi.
Eli kalem tutandı, yazardı Kurthan Fişek,
Normal gazeteciden daha da ileriydi.

Kötülüğe kızınca Neyzen Tevfik olurdu,