Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Zamane adamı çok tuhaflaştı,
Bazen adamlıktan bıkıyor adam.
Kimi adam var ki haddini aştı,
Önüne gelene çakıyor adam.

Nüfuz kazanıyor partiye girip,

Namuslu gazeteci gerçekleri açıklar,
İster ki saklananlar medyada kayda geçsin.
Duyanların hayretten dudakları uçuklar,
Rüşvetle aklananlar medyada kayda geçsin.

Gümrükte, hastanede dönen dümenler vardır,

İradeni kullanmak neden zor gelir sana?
Muktedire uyarsın, tuhaf bir şey değil mi?
Ortak akıl kullanmak neden ar gelir sana?
Tek adama ayarsın, tuhaf bir şey değil mi?

Dün savaş istiyordun silahı kuşanmıştın,

Muhterem büyükler maruzatım var,
Susmaktan tıkandık şiştik vallahi.
Korkulan mezarlık olmuştur civar,
Islık mı çalsak ki şaştık vallahi.

Söze Ey! Deyip başlıyorsunuz,

Medya sanki bir cangıl, her yaratık var orda,
İnsanı taklit edip durur medya maymunu.
Kendi kıçı açıktır, görülüyor yukarda,
Aslanda kirli donu görür medya maymunu.

Verilen emirlerle kurda, kuşa söz eder,

Trol felaketi sardı medyayı,
Lağım suyu gibi akıyor Trol.
Çamurla sıvıyor güneşi, ayı,
Her yerde ortaya çıkıyor Trol.

Gazete, tivıtır, feyisbuk onda,

Küfrettiği adamın ellerine sarılmış,
Yüzüne bakıyorken yüzü hiç kızarmıyor;
Anlaşılan hırs ile ar damarı yarılmış,
Elini sıkıyorken yüzü hiç kızarmıyor.

Çobanlardan korkmazdı kurt gibi saldırırdı,

Korkmuyorum Üstadım İstiklali kazandık.
Umutlu şafaklarda yüzüyor Al Sancağım.
Erzurum üzerinden Edirne’ye uzandık,
Yurdumun dört yanını geziyor Al Sancağım.

Dökülen kanlarımız Yurduma helal oldu,

Mehmet Ali Kışlalı bir okuldu basında,
YANKI’sı çığır açtı dergiler dünyasında.
Gazeteci doğmuştu, hep öyle yaşamıştı,
Tüm ömrünü geçirdi haberler arasında.

Gazeteler yönetti, okullarda ders verdi,

Aktekke Camisi minaresinden,
Duyulan ezandan tanırım onu.
Yüreğe işleyen sala sesinden,
Ölene ağlıyor sanırım onu.

Mehmet Ali hoca Koçak’tı tamam,