Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Türkiye’de yaşlanan gelecekten kuşkulu,
Yarınları düşünür nineler ve dedeler.
Harcarken temkinlidir yetmez parası pulu,
Sorunları düşünür nineler ve dedeler.

Rahat yaşamak ister elbet ihtiyarlığı,

Münir Nurettin oğlu müzisyen Timur Selçuk,
Babasının namıyla yarışarak yükseldi.
Onurlu yaşamına karışmadı hiç kılçık,
Kendisi ve toplumla barışarak yükseldi.

Okullu müzisyendi, usta bir öğretmendi,

Tivit atma hastalık, medya buna şahittir,
Memleket yanıyorken bir tivit atıyorlar.
En doyumsuz hazları biraz fazla şehittir,
Yaralar kanıyorken bir tivit atıyorlar.

Her Cuma Müslümana bir selam yolluyorlar,

Tiyatro hayatın canlı resmidir,
Kendi benliğini tanırsın orda;
İyinin kötünün temsil ismidir,
Adın söyleniyor sanırsın orda.

Üç boyut görünen sözün yeridir,

Toplumsal yapımız soru yumağı,
Bilenler mi çoktur, bilmeyenler mi?
Kimler yanıt için yorar dimağı,
Yılanlar mı çoktur, yılmayanlar mı?

Kamu mallarında var mıdır talan?

Toplumsal çürüme var ise eğer,
İnsan insanlıktan bıkmış demektir.
Güçlü hukukundan zalimlik yağar,
Adalet sistemi çökmüş demektir.

Hırsız, cani, zalim güç kazanmıştır,

Toplumsal yapımızda çocuklar korunmuyor,
Sokaklar çiçekleri soldurmaya başladı.
Büyükler hatalardan utanıp erinmiyor,
Çocuklar çocukları öldürmeye başladı.

Bıçakla gezen çocuk, çocuğu bıçakladı,

Toplumsal yozlaşma sardı toplumu,
Hergün biri kötü yola düşüyor.
Varsıl pisliğini örtüyor kumu,
Yoksulun yaptığı dile düşüyor.

Dertlerin urları değildir selim,

Vatan toprağına değer biçilmez,
Verilen emekle tartılır toprak.
Canlardan geçilir, yurttan geçilmez,
Şehit kanlarıyla kurtulur toprak.

Doğaya can veren tozdur, topraktır,

Toroslar Yiğidi, Türkü Babası,
Ezgiler yakıyor Musa Eroğlu.
Kültüre katkıdır bütün çabası,
Emekler döküyor Musa Eroğlu.

Kimi coşan yürek, kimi yastadır,