Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Fala inanmasam da sözü desteksiz atmam,
Lakin bu yıl falımız tutar mı bilmiyorum.
Müslümana elbette tutup salyangoz satmam,
Mahallesinden bizi atar mı bilmiyorum.

İki bin yirmi beşi acılarla bitirdik,

Seçimlerde verilen oylar boşa gitmesin,
Fırıldak yeli kollar, dönene oy verilmez.
Oy adama verilir; kurda, kuşa gitmesin,
Her gün başka dallara konana oy verilmez.

Kentlerin çevreleri betonsuz yeşil kalsın,

Ülkelerin kimisinde,
Fettanlar da başkan olmuş.
Dümen kırmış gemisinde,
Batanlar da başkan olmuş.

Rezillikler gelmez dile,

Sümerbank, Demir çelik, Şeker Fabrikasını,
Yapanlar mı millidir, satanlar mı millidir?
Emperyalist güçlerin attığı zokasını,
Kıranlar mı millidir, yutanlar mı millidir?

Kimlerin eseriydi tersaneler, limanlar?

Yaşımız yetmiş beş olmuştur ama,
Ölümü bekleyip duran değilim.
Ömrün son baharı gelmiştir ama,
Bu yüzden strese giren değilim.

Ufak tefek sağlık şikâyetim var,

Sonsuzlukta yer aldı tiyatronun Yıldız'ı,
Halkının yüreğinde bıraktı ince sızı.
Sanatta çağdaşlığı öğretti Yıldız Kenter,
Çağdaşlığa örnekti Cumhuriyetin Kızı.

Tiyatroda bir okul, sanatta duayendi,

Yılmaz Büyükerşen Eskişehir’de,
Bir kentin onuru olan insandır.
Adı Porsuk olan kirli nehirde,
Her yönden güzellik bulan insandır.

Üniversite kuran, fakülte açan,

Eli kalem tutandı, yazardı ve şairdi,
Davudi sesi vardı tiyatroda mahirdi.
Sinemada, dizide aktör Yılmaz Gruda,
Rollerinin hakkını fazlasıyla verirdi.

Toplumsal çarpıklığı meddah olup yerendi,

Adamların işi yemek azizim,
Armut gibi sayıp sayıp yiyorlar.
Yasaklanmış hırsız demek azizim,
Halkımızı soyup soyup yiyorlar.

Yiyiciler dünyasında yem olduk,

Hastayım derdime derman isterim,
Nasılsınız diye sorma eczacı.
Gece yastığıma akıyor terim,
Sırılsıklam oldu görme eczacı.

Boynum tutuluyor, ağrıyor başım,