Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Emperyalizm kıskacında ülkemiz,
Gün geçtikçe viraneye dönüyor.
Kalkınmamız ne akılcı, ne temiz,
Kimi bunu gelişme var sanıyor.

Ormanları kese kese kel yaptık,

Afşar Türkmeniydi Karabekir soyundan,
Çağdaş eğitim gören Kazım Karabekir’di.
Bir yıldız gibi doğdu Gaferiyat köyünden,
Ülkeye ışık veren Kazım Karabekir’di

Mustafa Kemal gibi Karaman onuruydu,

Kedi, köpek öldürmek insana göre değil,
İnsan olan bir cana kıyarken düşünmeli.
Vicdanımın sesi bu, sözüm boş yere değil,
İnsan vicdan sesini duyarken düşünmeli.

Çocuklara tecavüz edenler yaşıyorsa,

Karaman’dan uzakta başımda duman olur,
Düşünüp anlatırken gönlüm, dilim yanıktır.
Ne zaman yolculuğa uygun bir zaman olur,
Hacıbaba Dağı’na, Karadağ’a dönüktür.

Özlemim anılara, yeme, içmeye değil,

Atatürk’ün, Yunus’un, Mehmet Bey’in toprağı,
Türkçenin çınarları görünür Karaman’da.
Bu günlere gelmiştir kökü, dalı, yaprağı,
Tarihin değerleri korunur Karaman’da.

Hatuniye medrese, Aktekke derviş yeri,

Yunus'tan bu yana ozanları var,
Karaman sahipsiz değil çok şükür.
Gerçek tarihini yazanları var,
Karaman sahipsiz değil çok şükür.

Bilim insanları akıl veriyor,

Kemal Arabacı Karaman için,
Özveriyle koşan bir sevdalıdır.
Gözleriyle güler, sormayın niçin,
Karaman’la coşan bir sevdalıdır.

Karaman konulu her toplantıda,

Karamanoğlu soyu buralarda kök salmış,
Atatürk kökeni var, Karaman sevilmez mi?
Mehmet Bey, Yunus Emre diline bağlı kalmış,
Türkçe dil dökeni var, Karaman sevilmez mi?

Geçmişi araştıran, dağlarda gezeni var,

Muhtar Mehmet Günay, Muazzez Yaşar,
Taşkale’de fuar açtı görelim.
Köylünün azmini görenler şaşar,
Karabuğday ekti biçti görelim.

Taşkale’ye hayat vermek isterler,

Mehmet Beyin buyruğu diline sahip çıkmak,
Ferman hükmü yürüyor Türkçenin Başkentinde.
Karaman’da zor dile yabancı sözcük sokmak,
Halk hesabı soruyor Türkçenin Başkentinde.

Türkçeye hayran olur gezenler Karaman’da,