Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Utanmazlık modası gittikçe yaygınlaştı,
Merhameti vicdandan silenler utanmıyor.
Siyasetin gücünü kullanan azgınlaştı,
Yolsuzluğun yolunu bulanlar utanmıyor.

Yandaşlığa yanaşan zevk ve sefa içinde,

Halk Ozanı dinleyen zeki Garip Tatar’dı,
Ümit Kaftancıoğlu oldu nasıl kıydınız?
Öğretmendi verdiği her sözünü tutardı,
Hep halkının yanında kaldı nasıl kıydınız?

Türkçemizi en güzel yazanlardan biriydi,

Erkeklerin dünyası Savaş’a yol açıyor,
Barış’a ana olan kadından umutluyum.
Egemenler her yerde erkeğe kol açıyor,
Kızlara yüzü gülen kadından umutluyum.

Sevgi’yi önceleyen, Onur’da Umut gören,

Hak, hukuk, adaleti sağlarsak ülkemizde,
İnsanlar hep gülecek her şey güzel olacak.
Saldırgan olanları bağlarsak ülkemizde,
Yurda huzur gelecek her şey güzel olacak.

Sevgi ve dostluk ile esnetirsek katıyı,

Doğru karar verelim başlasın bu değişim,
Cumhuriyete zarar verene dur diyelim.
Çağdaş bir demokrasi benim hayalim, düşüm,
Otoriter bir sistem kurana dur diyelim.

Ekonomi düzelsin paramız pul olmasın,

Uludağ bir Milli Park rant için alan değil,
Betonları dökerek Uludağ’a kıymayın.
Talana açılacak, korkular yalan değil,
Ağaçları sökerek Uludağ’a kıymayın.

Mili Park olmasından sakın ha çarketmeyin,

Rasih Ulaş Bardakçı Hacıbektaş doğumlu,
47’li kuşakta bir devrim tezcisiydi.
Zalimlere isyankâr, mazlumlara bağımlı,
Olanın yanındaydı, onların sözcüsüydü,

Devrime can adamış bir korkusuz yürekti,

Uluslar kültürle özgünleşiyor,
Yabandan gelenle toplum doymuyor.
Ele özenenler bezginleşiyor,
Arap’ın kültürü Türk’e uymuyor.

Türk’ün türküsü var, Türkçe dili var,

Herkesi hep kendi gibi sanandı,
Dostlarını sevgi ile anandı.
Evlat acısıyla kalbi yanandı,
Ayhan’a kavuştu Üzeyir Akdağ.

Torunlarla acısını bastırdı,

Vedat Demircioğlu Altmış Sekiz Kuşağı,
Kıydı öldürdü Onu emperyalist uşağı.
Gençliğe doyamadı Taşkentli devrimcimiz,
Gök ekinken biçtiler dimdik duran başağı.

Vedat, Taylan ve Battal devrim için öldüler,