Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Ortalıkta yalanlar akılla alay eder,
Saflar biraz öpülse yanaklar inanıyor.
Çıkarı olanlarda elbette hoşa gider,
Yalandan nemalanan konaklar inanıyor.

Aldanmak koyunların fıtratında görülür,

Ver mehteri iki öne bir geri,
Garibanlar sevinerek yürüsün;
Açlıktan kaçsa da gözünün feri,
Morallensin umudunu sürüsün.

Yaz günü verilen kömürü göster,

Varlığı insanı yüceleştiren,
Duyguyla işlenmiş akıldır vicdan.
Yokluğu canlıyı cüceleştiren,
Duygusuz olana sakildir vicdan.

Yalana, yanlışa isyan edendir,

Vicdanın sesini duyan insandır,
O sese kulağı tıkar vicdansız.
Adil kurallara uyan insandır,
Adalet dışına çıkar vicdansız.

Öküzün altında buzağı arar,

Ne maske takarlar, ne el yıkarlar,
Herkese yapışır virüs dostları.
Uyarmak istesen yumruk sıkarlar,
At gibi tepişir virüs dostları.

Ayağı uygundur her yere gider,

Yeter ki önlem alın, gelir geçer korona,
Toplumsal yapımıza başka virüs girmesin.
Duralım hep birlikte halaylara, horona,
Barışa inanalım düşmanlıklar sürmesin.

Hırsızlık, yolsuzluğun kirinden korunalım,

Korona çıktı çıkalı,
Hayatlara virüs girdi.
Sevindirdi bu çakalı,
Fiyatlara virüs girdi.

Zammı övüp akladılar,

Mert olandan bekle sen siyasette yardımı,
Namertlerden beklersen vız gelir tırıs gider.
Lisan-ı münasiple anlatayım derdimi,
Dönekleri aklarsan vız gelir tırıs gider.

Ellerini buluştur eli temiz olanla,

Kuzeyin oğlu idi, Atatürk’ün askeri,
Yürekten coşkusuyla çınlatırdı her yeri.
Ulu bir çınar gibi yıkıldı Volkan Konak,
Sahnede veda etti, yasa boğdu bizleri.

Atatürk sevmeyenden uzaklarda durandı,

İnsanlığa düşman sokakta gezer,
Halkını caniden koruyan gitti.
Adalet yokluğu yürekler ezer,
Suçlunun evini arayan gitti.

Katiller kolluyor uygun anları,