Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Yetmişiki millete bir göz ile bakayım,
Seveyim sevileyim dilimde Yunus olsun.
Gündüzümde gecemde aşk ateşi yakayım,
Bacamda Yunus olsun, külümde Yunus olsun.

Aşk alsın benden beni, yaksın yüreği, teni,

Kimi zaman gönül coşar,
Çağlar Yunus Emre için;
Kimileyin hüzün düşer,
Ağlar Yunus Emre için.

Gerçekleri görür gözler,

Karamanlı bütün Beyler,
Fermanını Türkçe söyler.
Yunus başka yerde neyler?
Elbet doğduğu mekanda,
Yunus Emre Karaman’da.

Türkçenin bülbülü olarak dilde,
Yaşayıp durandır Yunus Emre’miz.
Bilgiler saçıyor çıktığı yolda,
Bilgedir, erendir Yunus Emre’miz.

Tanrı’ya duyduğu aşkı anlatır,

Yunus Emre devadır umutsuzluk derdine,
Umudun kırılmışsa Yunus’tan şiir oku.
İleriyi görürsün bakmaz isen ardına,
Gözlerin yorulmuşsa Yunus’tan şiir oku.

Dostların aramazsa, yalnızlık çekiyorsan,

Hakka gönül verenler zihinlerden silinmez,
Bilinçlere sindikçe Yunus Emre yaşıyor.
Sevgi yoksa yürekte Hak yolları bilinmez,
Aşk oduyla yandıkça Yunus Emre yaşıyor.

Sevenler çoğaldıkça aşkın gücü artıyor,

Yazmaya başlasam Mevlana diye,
Şaşırır şaşırır Yunus yazarım.
Söze Yunus gibi zengin kafiye,
Düşürür düşürür Yunus yazarım.

Türkçeye sevdalı düşüncem, dilim,

Yunus’a dil uzattın ağzından küfür çıktı,
Ermişlere karayı sürüyorsun ham sofu.
Selefi üslubunda sözün canımı sıktı,
Öfkelendirdin beni görüyorsun ham sofu.

Yunus sever Allah’ı, Kuran’la iman eder,

Yıllardır özümde Yunus yaşıyor,
Benim içimdeki bende O vardır,
Hücreme binlerce Yunus düşüyor,
Ruhumda O vardır, tende O vardır.

Aklımdan geçendir, ruha dolandır,

Yunus Emre gibi sevdim Çalabı,
İlahi aşklara düşmek isterim.
İnilerken gördüm dertli dolabı,
Alçaktan yükseğe taşmak isterim.

Yunus gibi suda yüzmek emelim,