Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Adileşme yarışı finale yaklaşıyor,
Yalancının rekoru kırmasına az kaldı.
Katiller hep pusuda sabırla bekleşiyor,
Mazlumu arkasından vurmasına az kaldı.

Soyguncu, tezgâhını maharetle gizliyor,

Hırsızın, uğursuzun korkulu rüyasıydı,
Atatürk polisinin çalışkanı, hasıydı.
Adil Serdar Saçan’dı, korkusuz bir yiğitti,
Organize suçların deşifre ustasıydı.

Ergenekon suçlusu olmuştu tertiplerle,

Mehmet Beyin ülkesinde,
Yunus Emre’nin kentinde,
Türk Dilinin Başkentinde;
Dükkan adı Türk olmalı,
Karaman’a yakışmalı.

Emperyalist elinde oyuncak oldu ülke,
Hoyrat hoyrat oynandı bozuldu Afganistan.
Cehalete gömüldü çaresiz kaldı ülke,
Uygarlık bağlarından çözüldü Afganistan.

Kadınlara değeri vermeyen bir ülkeydi,

Sınıf arkadaşım, sınıf başkanım,
Her zaman liderdi Ali Ünüvar.
Acı haber geldi çok yandı canım,
Böyle mi giderdi Ali Ünüvar.

Basından, yayından sözü açardık,

Kentini sevenlerin buluştuğu ortamdır,
Aydıncık çıkarını kayırıyor Agikder.
Yepyeni fikirlerin oluştuğu ortamdır,
Aydıncık’ın sesini duyuruyor Agikder.

Düzenli kentleşmeye gözü gibi bakıyor,

Sana inanmıştım, seni sevmiştim,
Sevgi bağlarımı çözdün Adalet.
Seni varlığıma temel bilmiştim,
Mülküme mezarı kazdın Adalet.

Hakkımda birisi kov yaptı herhal,

Muhammed’in, Ali’nin gönlümde yeri yoksa,
Saz çalsam, semah dönsem iyi insan olamam.
Çevremdeki canlının bendeki hakkı çoksa,
Hüseyin’e hep yansam iyi insan olamam.

Dedemin adı Ali, amcamın Ali Rıza,

Ali’yi sevenlerin şavkı vurdu zamana,
Zaman neyi bilirdi Alevi olmasaydı.
Anadolu bağrında sevgi girdi zamana,
Zaman küskün kalırdı Alevi olmasaydı.

Türklüğün sesi çıktı, ozan türkü söyledi,

Aleviye defol diyen,
İnsan mısın bil bakalım?
Cahil cahil haltlar yiyen,
Yazdığını sil bakalım.

Bölmek için ateş attın,