Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Siyasete sürtünen uçkura sahip olsun,
Üstüne bulaşanı silemiyor zampara.
İster sakallı hoca, isterse rahip olsun,
Din ile işe perde bulamıyor zampara.

Zampara durgun değil, bulanmaya meyilli,

Duygular doruğunda O'dur insanı gören,
Sanat güneşi oldu, O'dur sıcaklık veren.
Paşa dediler O'na, varlığı Mehmetçikte,
Ulusunun gönlünde yaşıyor Zeki Müren.

Özünde sanatçıydı, sözünde sanatçıydı,

Evlat gibi baktık bağda zeytine,
Oğlumuz zeytindir, kızımız zeytin.
Türküler yaktık biz dağda zeytine,
Penamız zeytindir, sazımız zeytin.

Dedemin dedesi bize bırakmış,

Allahını, vatanını, sevenler,
İnsaf edin zeytinliğe kıymayın.
Para için madenleri övenler,
Bahçeleri delip deşip oymayın.

O zeytin ki, toprakların bir süsü,

Davul gürültüsünde sessizlik
Türbe sükutunda cümbüş var
İnsan ellerinde sevgi
Sevgi ellerinde insan kalbi

Deniz dibinde kuraklık

Gençleri anlıyorum, Ümidin yanındayım,
Yaşamın gerçeği bu, yarınım Z Kuşağı.
Her şey güzel olacak, bekleme anındayım,
Çok şükür Aydın oldu, torunum Z Kuşağı.

Bilim ve iletişim son hızla ilerliyor,

Gözünün üstünde kaşın var desem,
Ağzımın payını verir zorbalar.
Pirincin içinde taşın var desem,
Kabahati bende görür zorbalar.

Başı eğmeyenden intikam alır,

Atatürk doğuran Zübeyde Ana,
Türkler minnet, şükran borçludur sana.
Mustafa Kemal’in emanet bize,
Endişen olmasın hiç ondan yana.

Karaman kökenli Yörük Kadını,

Kağnı gölgesinde dingildeyerek,
Kağnıyla birlikte koşturur zübük.
Kağnı gölgesine benim diyerek,
Kendi kendisini coşturur zübük.

Aslında kağnıya bir zübük gerek,

Önceki mektubum yanıtsız kaldı,
Derdime bir çare bulmadın Trump.
Dostluk içtentiliği kanıtsız kaldı,
Benim değerimi bilmedin Trump.

Gülen’i sakladın ağlayan burda,