Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

İnsan aklı kalır naçar, unutmaya kapı açar,
Bilinenler bir bir kaçar, anıları kurutmayın,
Onlar sizi unutsa da, siz onları unutmayın.

Bilinç bazen kalır yalın, bakışlardan esin alın,
Unutana bellek olun, eşya ile bir tutmayın,

Gazeteci doğandı, hep öyle de yaşadı,
Her zaman bir muhabir, yazardı Orhan Erinç.
Meslekte her görevi onuruyla taşıdı,
Yalnızca namussuzu üzerdi Orhan Erinç.

İyi gazetelerin onurla başındaydı,

Köylünün, işçinin, boşta gezenin,
Çalışan kızların halini yazdı.
Kanlı Topraklarda insan ezenin,
Haramla karışmış malını yazdı.

Avare Yılları, Baba Evini,

Bilime hizmet eden, bilgi için gezendi,
Doğaya gönül veren âşıktı Orhan Kural.
Gördüğünü anlatan, bildiğini yazandı,
Çevreyi aydınlatan ışıktı Orhan Kural.

Hayvanları sevendi, yeşili koruyandı,

Karaman’ın adını hukukta duyurandı,
Yurtsever değerleri savundu Orhan Tosun.
Ecevit’le Mumcu’nun yanlarında durandı,
Bir şeyler yapmak için dövündü Orhan Tosun.

Toplumcu fikre sahip gerçek bir demokrattı,

Doğaya emanet Yahya Demirbaş,
Fidan fidan dikti Ormancı Dede.
Oğlu ile oldu dağda arkadaş,
Gözü gibi baktı Ormancı Dede.

Evlat için orman kuran babadır,

Ormanlar emanet doğadan bize,
Yeşili korunsun, sarı korunsun.
Koruyan kendini atıyor köze,
Emek verenlerin teri korunsun.

Ormanlar oğlumuz, kızımız gibi,

Bir asırlık çınardı, gölgesinde yaşadık,
Eğilip, bükülmeyen duruşu örnek oldu.
Çocukları olmanın onurunu taşıdık,
Aileyi toplayan görüşü örnek oldu.

Yuvası hep bizlere bir sevgi ocağıydı,

Emperyalist devletler Müslümana çullandı,
İslâmı ezmek için Müslümanı kullandı.
Gizli gizli yollardan çok silâhlar yollandı;
Zalimler ateş attı Ortadoğu yanıyor,
Mazlumlar çaresizdir yürekleri kanıyor.

Ortadoğu mazlum, demokrasi yok,
Despotlar elinde kalmaya tutsak.
Dost olanı azdır, düşmanları çok,
Emperyalist kulu olmaya tutsak.

Dinciler köreltmiş sinirlerini,