Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Yüreği yanıyor Karaman’ımın
Taşkale âşığı ozanı gitti.
Acısı yazılmaz yanan canımın,
Dertleri en iyi yazanı gitti.

Atatürk sevgisi aşılayandı,

Çocukluk arkadaşım, ozan yoldaşım idi,
Türküler besteleyen, yazan yoldaşım idi.
İsmail Ünlü dostum yolu erken bitirdi.
Sevgiyi yüreğinde süzen yoldaşım idi,

Karaman Gazalpa’da anılar dizi dizi,

Aydınlanma erleri birer birer gidiyor,
Sessizliğe bürünen Mümtaz Soysal da sıra.
Anayasa çiğnense kimler bir söz ediyor,
Kimler akıl verecek üstünde dura dura?

Çoğulcu demokrasi kahramanı susmuştu,

Çelikel soyadı onurlu namdır,
Onuru taşıdı Aysel, Murtaza.
Karaman yiğidi saygın adamdır,
Ecevit kalkanı olmuştu haza*.

Gözü, gönlü, beyni, yürek tok idi,

Ezilen halk içinde ezilerek büyüdü,
Halkının acısını söylerdi Müslüm Gürses.
Yoksulluk bağlarından çözülerek büyüdü,
Sazı ile gönlünü eğlerdi Müslüm Gürses.

Halk türküsü, Arabesk ne söylese güzeldi,

Başı dara girenin başvurduğu yazardı,
Canı yanan kimseye can Mustafa Ekmekçi.
Halk için tuzakları, oyunları bozardı,
Karanlığa düşmandı tan Mustafa Ekmekçi.

Köy Enstitülerini yürekten savunandı,

Mustafa Kemal’in askeri olan,
İyiyi, kötüyü gören yiğittir.
Korksun ondan vatan malını çalan,
Hırsıza hesabı soran yiğittir.

Laik Cumhuriyet yolunda yürür,

Emekten yana idin, solcuydun Nazım Hikmet,
Vatanı kasa olan varsın seni sevmesin.
Vatandan uzak kaldın hasretindi memleket,
Sevgisi kısa olan varsın seni sevmesin.

Kurtuluş Savaşı’nın destanını yazandın,

Milli Eğitim yolu uluslaşma yoludur,
Millet olma bilinci sunar Milli Eğitim.
Başka yollar gösteren emperyalist kuludur,
Yanlış yoldan gideni sınar Milli Eğitim.

Dinciler karıştırdı tertemiz akılları,

Hırsına mahkumdan olur mu kãmil?
Aklı fikri onun riyaya hamil.
Doğruluk beklemek beyhude ondan,
Kaypaklık harisin ruhuna şamil,

Kuş beyni yüzünden sanılır tayyar,