Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Dostları yanmıştır Lokman Arslan’a,
Seven yüreklerin özü ağlasın.
Taşkale’de candan sarıldı bana,
Bunu görenlerin gözü ağlasın.

Lokman’ın sevgiye dönüktü yönü,

Hastalanan çocuğu sağlık olanağıyla,
Buluşturan LÖSEV’e gönül borcumuz vardır.
Kederli insanları sağlam sağlık ağıyla,
Gülüştüren LÖSEV’e gönül borcumuz vardır.

Lösemiyle savaşta en önde bayrak tutan,

Vatan kurtaranların son zaferi Lozan’dır,
Bu zafer, tüm kurulan tuzakları bozandır;
Laik Cumhuriyetin dünyaya ilanıdır,
Emperyalist güçleri masada da ezendir.

Emperyalist uşağı Lozan’ı beğenmiyor,

Benim maruzatım ‘Çok Bilmiş Usta’,
Zatınızı hâşâ kınamak değil.
Saygısızlık etmem böyle hususta,
Amacım bilgiyi sınamak değil.

Tarihi çarpıtmak için birisi,

Madde bağımlıları topluma verir zarar,
En kutsal değerleri yıkar uyuşturucu.
Soruyorum sizlere kime sağlıyor yarar?
Bilinen doğruları büker uyuşturucu.

Tek yararlı yönünü dillendiremezsiniz,

Aylardır ücreti verilmeyenler,
İşverenlerinden hesap soruyor.
İşyerinde haklı görülmeyenler,
Eskişehir, Ankara’da yürüyor.

Kömür madeninde emek verenler,

Madımak Yangını sönmedi hâlâ,
Anılar anlatan, yazan yanıyor.
Yaşanan acılar dinmedi hâlâ,
Asaf Koçak gibi çizen yanıyor.

Unutmak mümkün mü Behçet Aysan’ı?

Kimi zaman gerçeği medyada beyan eder,
Kimi zaman karlıyor, mafya deyip geçmeyin.
Kibirleri törpüler, forsları ziyan eder,
Diş gösterip hırlıyor, mafya deyip geçmeyin.

Olur olmaz yerlerde ortaya çıkan odur,

Türk kültür tarihçisi, eserleri koruyor,
Geçmişi geleceğe taşıyor Mahir Polat.
Sağlığı düzgün değil, mahpuslarda eriyor,
Sanki kılıç üstünde yaşıyor Mahir Polat.

Herkes onu övüyor, yetkin bilim insanı,

'Bizim Köy'den bir güneş 'Karanlığı Zorladı',
Işığı aydınlattı 'Zulüm Makinesi'ni.
Mahmut Makal anlattı, köylerdeki feryadı,
Acımsı Anılarda duyduk köyün sesini.

Köylünün, emekçinin ses veren dili oldu,