Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Anadolu kokmalı Görkemli Hatıralar,
Aydınlanma ışığı verenler anılmalı.
Anılar olgunlaşmış, gelmiş ise sıralar,
Özlemin sırasına girenler anılmalı.

Yazdığı, çizdiğiyle dünyaya ses verenler,

Yakındığın hayatı şaşarak yaşıyorsan,
Ben sana ne diyeyim olanı görmüyorsan.
Yanlışları seçerek vebali taşıyorsan,
Hakettiğin oluyor yalanı görmüyorsan.

Gerçekleri görenler ne güzel söylemişler,

Karaman’ın gururu şairdir, bestekârdır,
Hiç dillerden düşmeyen çok şarkıları vardır.
Askerlik ocağında çekmiş ki Kara Sevda,
Ata Yurdu Taşkale hep Kışlada Bahardır.

İbibikler öterken Karaman’ı düşünmüş,

Ahmet Gündüz Ökçün bilim insanı,
Siyaset, hukukta eser verendir.
Asıl dikkat çeken insanlık yanı,
Namuslu insanda kalbe girendir.

Devlet adamıydı, bakanlık yaptı,

Gazeteci olarak dünyaya gelendir O,
Basının her yönünü eksiksiz bilendir O;
İşine gönül verdi Güneri Civaoğlu,
Meslekte ömür boyu hep yüzü gülendir O.

Dört dörtlük bir yöneten, çok ustaca yazandı,

İnsanlar aynı değil, tecrübeyle sabittir,
Muktedirden avanta alanlar fark yaratır.
‘Faiz haram’ fetvası diyanete aittir,
Hile-i şeriyyeyi bulanlar fark yaratır.

Milliyetçi geçinen ümmetçiliğe yatar,

Biat etmek ne güzel, reis bilir her şeyi,
Her şerde birçok hayır görüyorsun ne mutlu.
Seçimlerde galipsin, helal ettin her oyu,
Göğsünü gere gere veriyorsun ne mutlu.

Alnı secde görene güvendin mutlu idin,

Gezinin gençleri gerici değil,
Bilimle donanmış çağlıdır Onlar.
Bağlandığı yerde durucu değil,
Özgürlük aşkına bağlıdır Onlar.

Geziye katılan sürtük değildir,

Beynin uyuşmasın içkiyle, hapla,
Uyuşmak gençliğe hiç yakışmıyor.
Onurlu insan ol kendini topla,
Uyuşmak gençliğe hiç yakışmıyor.

Suçlara yöneltir uyuşturucu,

Ankaralı kahve gözlü bir kızın,
Karaman’da hasretini çekerdim.
Vuslatın zamanı uzun mu uzun,
Günleri ayları sayıp dökerdim.

Sanırdım ki Karadağ’da o vardır,