Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Polistir, kötüye vermiyor aman,
İyiyi görendir Hanefi Avcı.
Ülkesi ulusu için her zaman,
Göğsünü gerendir Hanefi Avcı.

İzler gizli işin dumanlarını,

Nuh’un Gemisi’nde can pazarı var,
Günahkâr olanlar kalsın inmesin.
Masumun üstünde Hak nazarı var,
Ortam kararmasın, ışık sönmesin.

Atlasın gemiye radikal dinci,

‘ALFABE’den ‘ABC’ye,
Geçtik dünyamız değişti.
Gözümüzü öz Türkçeye,
Açtık dünyamız değişti.

Arap harfi ağdalıydı,

Münevver ailede yetişen bir aydındır,
İyi okuyup yazan Hasan Ali Yücel’dir.
Eğitim ateşiyle tutuşan bir aydındır,
Müfettiş olup gezen Hasan Ali Yücel’dir.

Eğitimde milliyi uygulayan bakandır,

Edebiyat işçisi, şiir emekçisiydi,
Ezilene dayanak, devrimcinin sesiydi.
Korkmazgillerdendi o yiğit Hasan Hüseyin,
Zalime hesap soran mazlumun elçisiydi.

Bağdat Basra yolunda birliği arayandı,

'Olaylar ve İnsanlar', ülkenin aynasıydı,
Köşesinde işlenen gerçeklerin hasıydı.
Doğruları bizlere güldürerek içirdi,
Hasan Pulur basının doyuran ustasıydı.

Gerçeklerin içinde birazcık mizah vardı,

Atatürk emaneti, uygarlıkların kenti,
Yine güzel olmalı budur yurtta beklenti.
Yaşadığı acılar ruhumuza eklendi,
Zorlukları aşarken düşünelim Ata’yı,
Dünyaya örnek bir kent yapalım biz Hatay’ı.

İnsanları yakıyor, kuşları korkutuyor,
Havaya giden para bu havai fişekler.
Yuvasında uyuyan hayvanı ürkütüyor,
Yarıyor bilmem nere bu havai fişekler.

Bir atımlık zevk için kaç kişi yara aldı,

Havuzun musluğu kimin elinde?
Üstü karartılır sislenir, neden?
Suları topluyor kendi halinde,
İstediği gibi pislenir, neden?

Havuz çamurlanmış, bulanmış suyu,

Ekmek kapısından umudu kesse,
Yediği çanağa pisliyor nankör.
Elinden tutana darılsa, küsse,
Dostuna efelik taslıyor nankör.

Dönmeye uygun bir bahane bulup,