Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Karamanoğlu soyu buralarda kök salmış,
Atatürk kökeni var, Karaman sevilmez mi?
Mehmet Bey, Yunus Emre diline bağlı kalmış,
Türkçe dil dökeni var, Karaman sevilmez mi?

Geçmişi araştıran, dağlarda gezeni var,

Muhtar Mehmet Günay, Muazzez Yaşar,
Taşkale’de fuar açtı görelim.
Köylünün azmini görenler şaşar,
Karabuğday ekti biçti görelim.

Taşkale’ye hayat vermek isterler,

Mehmet Beyin buyruğu diline sahip çıkmak,
Ferman hükmü yürüyor Türkçenin Başkentinde.
Karaman’da zor dile yabancı sözcük sokmak,
Halk hesabı soruyor Türkçenin Başkentinde.

Türkçeye hayran olur gezenler Karaman’da,

Karaman’ı kaldırırlar,
Yerine gül doldururlar.
Olmazları oldururlar,
Karaman’ın Türküleri.

Köy yolunda musluk olur,

Karaman vilayettir, plakası 70’tir,
Konya’ya bağlı değil, ilçeliği bitmiştir.
Tarihteki kökleri derinlere gitmiştir;
Mehmet Bey’den emanet Türkçe dilimiz bizim,
Uygarlığın merkezi olmuş İlimiz bizim.

Sayın Valim Taşkale size hayran olmuştur,
Atatürk Evi için teşekkür ediyorlar.
Karaman’ın şansı var Valisini bulmuştur,
Taşkaleli köylüler mutluluk tadıyorlar.

Manazan, İncesu’yu gören Vali sizsiniz,

Salgın hastalıklar aşıyla biter,
Aşıya karşıtlık neci kardeşim?
Korona belası dünden de beter,
Ölümler artıyor feci kardeşim.

Kimi küçük ihmal bozguna yetti,

Mizahı hayata geçirdi adam,
Karikatür gibi oldu inanın.
Muktedire selam uçurdu adam,
İşlerin yolunu buldu inanın.

Ayakkabı yalamayı önerdi,

Karizmatik ey büyükler,
Yazılmaz mı karizmanız?
Gönlünüzde büyük yükler,
Azalmaz mı karizmanız?

Hiç yenilmez sanılsanız,

Memleket sevgisi, özveri budur,
Eğitim, kültürde Karkev eli var.
Karaman aydınlık, ışık doludur,
Çeyrek asırlık bir Karkev yılı var.

Karamanname’si, bilgi saçıyor,