Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

İnsanın vicdanı boşaltılırsa,
Vicdanın yerini alır kötülük.
Yürekte sevgiler daraltılırsa,
Kendine emin yer bulur kötülük.

İhtiras, intikam, cehalet varsa,

Köylünün çocuğunu bilime ortak etti,
Aydınlanma yuvası oldu Köy Enstitüsü.
Köyde öğretmen olan yine köylere gitti,
Işık veren insanı buldu Köy Enstitüsü.

Yaparak, yaşayarak öğreten bir okuldu,

Köyde öğretmenlik yaptım bilirim,
Değiştirebilir köyü öğretmen.
Köylü aileden, soydan gelirim,
Köyde yüceltiyor soyu öğretmen.

ABC öğretmek ilk görevidir,

Koyun can derdinde kasap et ister,
Köpek taraf olmuş, çoban amade.
Gel sen bu sürüye çıkar yol göster,
Ağıllar tuzaktır, yaban amade.

Kasabın gücü var otlak kiralar,

Menemen’de yaşandı lanetli acı olay,
Devrimlere saldırdı yobazlar alay alay.
Atatürk’ün askeri göğsünü siper etti,
Cumhuriyet korurken şehit oldu Kubilay.

Emperyalist kulları vatana düşman idi,

Büyük hırsızları eleştirirken,
Küçük hırsız bana musallat oldu.
Övgüyü, yergiyi üleştirirken,
Şimdi tüm öfkemiz küçüğe kaldı.

Komiserim diyor beni ararken,

Kullanışlı aptallar kime hoş gelir bilmem,
Bana göre bunların pirleri şaibeli.
Sanları aydın olsa bile ciddiye almam,
Cereyanı dışardan, nurları şaibeli.

Devrimci geçineni Soros’tan besleniyor,

Aydıncık’ta yıllardır bakmaya doyamadım,
Ağustosun sonunda açıyor kum zambağı.
Deniz dibinde susuz kalmaya kıyamadım,
Bilmem ki suyu nerden içiyor kum zambağı.

Kokusunu aldıkça gönül zenginleşiyor,

Dinci, ırkçı olandan ulviyet* beklenemez,
Kutsallara saldırır, Kuranı yakar bunlar.
İnsanlıktan çıkanlar topluma eklenemez,
Sevginin yuvasını faşistçe yıkar bunlar.

Uygarlık değerleri saygı ile yükselir,

Ne çok kurban gördük biz, bayramı göremedi,
Tarikat yurtlarında yananlar kurban oldu.
Gençliğine doymadı, murada eremedi,
Vatan için canını sunanlar kurban oldu.

Çifte kurban kesenin bakmayın cakasına,