Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Yeter ki önlem alın, gelir geçer korona,
Toplumsal yapımıza başka virüs girmesin.
Duralım hep birlikte halaylara, horona,
Barışa inanalım düşmanlıklar sürmesin.

Hırsızlık, yolsuzluğun kirinden korunalım,

Korona çıktı çıkalı,
Hayatlara virüs girdi.
Sevindirdi bu çakalı,
Fiyatlara virüs girdi.

Zammı övüp akladılar,

Mert olandan bekle sen siyasette yardımı,
Namertlerden beklersen vız gelir tırıs gider.
Lisan-ı münasiple anlatayım derdimi,
Dönekleri aklarsan vız gelir tırıs gider.

Ellerini buluştur eli temiz olanla,

Kuzeyin oğlu idi, Atatürk’ün askeri,
Yürekten coşkusuyla çınlatırdı her yeri.
Ulu bir çınar gibi yıkıldı Volkan Konak,
Sahnede veda etti, yasa boğdu bizleri.

Atatürk sevmeyenden uzaklarda durandı,

Ortalıkta yalanlar akılla alay eder,
Saflar biraz öpülse yanaklar inanıyor.
Çıkarı olanlarda elbette hoşa gider,
Yalandan nemalanan konaklar inanıyor.

Aldanmak koyunların fıtratında görülür,

Giyimi kuşamıyla fark yaratan insandı,
Araştırıp yazarak çok üreten insandı.
Ekonomist, tarihçi bilgeydi Yalçın Küçük,
Medyada kendisini hep aratan insandı.

Siyaseti ironik üslubuyla tartardı,

İnsanlığa düşman sokakta gezer,
Halkını caniden koruyan gitti.
Adalet yokluğu yürekler ezer,
Suçlunun evini arayan gitti.

Katiller kolluyor uygun anları,

Havuz medyasında yüzen sazanlar,
Bakınıp bakınıp öyle yazıyor.
Oltayı çekmesin diye kızanlar,
Sakınıp sakınıp öyle yazıyor.

Muktedir olanlar kızmasın diye,

Anne mi, baba mı, devlet mi suçlu?
Yoksulluk yüzünden yandı beş çocuk.
Böyle güçsüzlere ne yaptı güçlü?
Büyükler koruyor sandı beş çocuk.

Yaktı çocukları yoksulluk derdi,

Kumpas planlayanlar önce iftira atar,
Sonra medya içinden kiralık kalem tutar.
Alçaklığa tahammül zor gelir yiğitlere,
Onurunu canıyla korudu Ali Tatar.

Şerefli bir yarbaydı, vatanını severdi,