Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Kimi zaman gerçeği medyada beyan eder,
Kimi zaman karlıyor, mafya deyip geçmeyin.
Kibirleri törpüler, forsları ziyan eder,
Diş gösterip hırlıyor, mafya deyip geçmeyin.

Olur olmaz yerlerde ortaya çıkan odur,

İnsan değil bu toplumda,
Yeri var ki korkun ondan.
Korunurum korktuğumda,
Biri var ki korkun ondan.

İyiye cephe alıyor,

Karanlık tezgâhları kuranlar iş başında,
Işığı söndürmenin yolunu biliyorlar.
Kurbanları oluyor kadınlar genç yaşında,
Beyni yıkanmış katil arayıp buluyorlar.

Halkımız düşünmeli, neden yapılır terör,

Muhterem büyüğüm maruzatım var,
Zıvanadan çıktı kimi adaylar.
Metal yorgunluğu veriyor zarar,
Sanıyorum bıktı kimi adaylar.

Cennet vizesini verenler çıktı,

Meyvesini verir nefret söylemi,
Muktedir sözüne uyan saldırır.
Cenazede bile iğrenç eylemi,
Gizli tezgâhlayıp koyan saldırır.

Fitili ateşler gizli birisi,

Atatürk resimli paramız çöktü,
Kalleşçe arkadan vuranlar mı var?
Kimler değerini yerlere döktü,
Acaba bir plan kuranlar mı var?

Dünya paraları yanında mahcup,

Dostları yanmıştır Lokman Arslan’a,
Seven yüreklerin özü ağlasın.
Taşkale’de candan sarıldı bana,
Bunu görenlerin gözü ağlasın.

Lokman’ın sevgiye dönüktü yönü,

Hastalanan çocuğu sağlık olanağıyla,
Buluşturan LÖSEV’e gönül borcumuz vardır.
Kederli insanları sağlam sağlık ağıyla,
Gülüştüren LÖSEV’e gönül borcumuz vardır.

Lösemiyle savaşta en önde bayrak tutan,

Vatan kurtaranların son zaferi Lozan’dır,
Bu zafer, tüm kurulan tuzakları bozandır;
Laik Cumhuriyetin dünyaya ilanıdır,
Emperyalist güçleri masada da ezendir.

Emperyalist uşağı Lozan’ı beğenmiyor,

Benim maruzatım ‘Çok Bilmiş Usta’,
Zatınızı hâşâ kınamak değil.
Saygısızlık etmem böyle hususta,
Amacım bilgiyi sınamak değil.

Tarihi çarpıtmak için birisi,